obsecundatio
obsĕcundātĭo, ōnis, f. [obsecundo],
- compliance, obsequiousness (post-class.): servilis obsecundatio, Cod. Th. 12, 1, 92.
obsecundātio, ōnis, f. (obsecundo), die Willfährigkeit, Nachgiebigkeit, Cod. Theod. 12, 1, 92. Augustin. epist. 22, 1 u. enarr. in psalm. 134, 16. Gregor. epist. 2, 10.
ut nulla sit ei molesta servilis ~o, nullum indecens videatur obsequium
quenam erit ~o aut communicatio voluntatum, subtracto verbi commercio
eum scio ‥ non auctoritatem prestitisse libidini sed ~onem necessitati
Johannes mandatorum ejus ~oni insistens
dominum suum ‥ tante humanitatis ~one venerari
obsĕcundātĭō, ōnis, f. (obsecundo), soumission : Aug. Ep. 22, 1.
Ita ut nullus eorum legitimo Obsecundationis parere velit officio Deitatis.Occurrit præterea in leg. 92. Cod. Theodos. de Decurion. (12,1.)