obscuro
obscuro, to render dark, darken, obscure
- I Lit.: obscuratur et offunditur luce solis lumen lucernae, Cic. Fin. 3, 14, 45: nitor solis, Cat. 66, 3: finitimas regiones eruptione Aetnaeorum ignium, id. N. D. 2, 38, 96: caelum nocte atque nubibus obscuratum, Sall. J. 38, 5: volucres Aethera obscurant pennis, Verg. A. 12, 253: nebula caelum obscurabat, Sall. Fragm. ap. Non. 489, 10: obscuratus sol, obscured, eclipsed, Cic. Rep. 1, 16, 25; 2, 10, 17; Tac. A. 14, 12; Vulg. Matt. 24, 29; id. Apoc. 9, 2; Val. Max. 8, 11, ext. 1: visus obscuratus, dimmed eyesight, Plin. 8, 27, 41, § 99.—
- B Transf., to hide, conceal, cover; to render invisible or imperceptible: neque nox tenebris obscurare coetus nefarios potest, Cic. Cat. 1, 3, 6: caput obscurante lacernā, Hor. S. 2, 7, 55: caput dextra, Petr. 134: dolo ipsi et signa militaria obscurati, concealed, kept out of sight, Sall. J. 49, 5: nummus in Croesi divitiis obscuratur, disappears, is lost, Cic. Fin. 4, 12, 3: tenebrae non obscurabuntur a te, Vulg. Psa. 138, 12.—
- II Trop.
- A To blind, darken, becloud the understanding: scio amorem tibi Pectus obscurasse, Plaut. Trin. 3, 2, 41 (667).—
- B Of speech, to obscure, render indistinct; to deliver or express indistinctly: si erunt mihi plura ad te scribenda, ἀλληγορίαις obscurabo, Cic. Att. 2, 20, 3: nihil dicendo, id. Clu. 1, 1: aliquid callide, Quint. 5, 13, 41; cf. id. 8, 2, 18: stilum affectatione, to render obscure, Suet. Tib. 70.—
- C Of sound, to pronounce indistinctly: (M) neque eximitur sed obscuratur, is pronounced indistinctly, Quint. 9, 4, 40: vocem, to render dull or indistinct, id. 11, 3, 20.—
- D To obscure, cover with obscurity; to render unknown: paupertas quorum obscurat nomina, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Trag. v. 73 Vahl.): fortuna res cunctas ex lubidine magis, quam ex vero celebrat obscuratque, Sall. C. 8, 1.—
- E (Acc. to I. B.) To suppress, hide, conceal: quod obscurari non potest, Cic. Arch. 11, 26: laudes, id. Marcell. 9, 31: veritatem, Quint. 4, 2, 64.—Hence, to obscure, cause to be forgotten, render of no account: magnitudo lucri obscurabat periculi magnitudinem, Cic. Verr. 2, 3, 57, § 131.—In pass.: obscurari, to become obscure or of no account, to grow obsolete, etc.: sin dicit obscurari quaedam nec apparere, quia valde parva sint, nos quoque concedimus, id. Fin. 4, 12, 29: omnis eorum memoria sensim obscurata est et evanuit, id. de Or. 2, 23, 95; cf. id. Fragm. ap. Mart. Cap. 5, § 509: obscurata vocabula, obsolete, Hor. Ep. 2, 2, 115.
- 1. verduisteren, donker maken [regiones; lumen lucernae; aethera pennis; metaf. pectus in verwarring brengen];
- 2. verbergen, verhullen [caput; magnitudinem periculi; coniurationem];
- 3. (metaf.) onduidelijk, onbegrijpelijk maken [alqd dicendo];
- 4. onduidelijk uitspreken [litteram];
- 5. in de schaduw stellen, verdringen, aan de vergetelheid prijsgeven [alcis gloriam, laudes]; ➤ obscurata vocabula verouderd.
- obscurus, to render dark, darken, obscure: obscuratur luce solis lumen lucernae: caelum nocte obscuratum, S.: volucres Aethera obscurant pennis, V.: obscuratus sol, eclipsed.—To hide, conceal, cover, shroud, darken, veil: neque nox tenebris obscurare coetūs nefarios potest: caput obscurante lacernā, H.: dolo ipsi obscurati, kept out of sight, S.—Fig., of speech, to obscure, render indistinct, express indistinctly: nihil dicendo.—To render unknown, bury in oblivion: fortuna res celebrat obscuratque, S.—To suppress, hide, conceal: tuas laudes.—To cause to be forgotten, render insignificant: periculi magnitudinem: eorum memoria sensim obscurata est: obscurata vocabula, obsolete, H.
-
…, speculabuntur atque custodient. etenim quid est, Catilina, quod iam amplius exspectes, si neque nox tenebris obscurare coetus nefarios nec privata domus parietibus continere voces coniurationis tuae potest, si inlustrantur, si erumpunt omnia muta iam…
Cicero, in Catilinam
-
…traheret. Sed profecto fortuna in omni re dominatur ; ea res cunctas ex lubidine magis quam ex vero celebrat obscuratque. Atheniensium res gestae, sicuti ego aestumo, satis amplae magnificaeque fuere, verum aliquanto minores tamen, quam…
Sallust, Catilina
-
…in terras et varias ipsa lucis mutationes habet, atque etiam tum subiecta atque opposita soli radios eius et lumen obscurat, tum ipsa incidens in umbram terrae, cum est e regione solis, interpositu interiectuque terrae repente deficit .…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…valitudo est. sed id ne cogitari quidem potest quale sit, ut non repugnet ipsum sibi. Sin dicit obscurari quaedam nec apparere, quia valde parva sint, nos quoque concedimus ; quod dicit Epicurus etiam de voluptate ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…originis ex eo efficitur, quod ille et bonis et pravis lectionibus cum A A et R passim consentit. Obscuratur autem haec communis cum bonis libris origo magna multitudine correctionum, quae aut a librario aliquo sunt excogitatae aut ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…non multo illa malint imbecilla enim est natura ad contemnendam potentiam, quam etiam si neglecta amicitia consecuti sint, obscuratum iri arbitrantur, quia non sine magna causa sit neglecta amicitia. itaque verae amicitiae difficillime reperiuntur in eis ,…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…vitae, quae posita est in voluptate. nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum. quare obscurentur etiam haec, quae secundum naturam esse dicimus, in vita beata ; sint modo partes vitae beatae. Atqui…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…, apud te praetorem si non effugium ne moram quidem mortis mentione atque usurpatione civitatis adsequi potuit homines tenues, obscuro loco nati, navigant, adeunt ad ea loca quae numquam antea viderunt, ubi neque noti esse iis quo…
Cicero, in Verrem
-
…etiam Cordubae natis poetis pingue quiddam sonantibus atque peregrinum tamen auris suas dederet. neque enim est hoc dissimulandum quod obscurari non potest, sed prae nobis ferendum trahimur omnes studio laudis, et optimus quisque maxime gloria ducitur. ipsi…
Cicero, pro Archia
-
…conterere videamus. Ergo hoc quidem apparet, nos ad agendum esse natos. actionum autem genera plura, ut obscurentur etiam minora maioribus, maximae autem sunt primum, ut mihi quidem videtur et iis, quorum nunc in ratione…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum