obsessio
obsessio, a blocking up, be sieging, blockade
obsessĭo, ōnis, f. [obsideo],
- a blocking up, besieging, encompassing, a blockade of a place (class.): obsessio templorum, Cic. Dom. 3, 5: militaris viae, id. Pis. 17, 40: castrorum, Suet. Caes. 58: obsessionem alicuius omittere, Caes. B. C. 3, 24 fin.
obsessio, ōnis, f. (obsideo), das Besetztsein, die Einschließung, Blockade, templorum, Cic.: viae, Cic.: hominum, Caes.
usque ad annum ~onis Badonici montis
obsideo ‥ unde ‥ hec ~o
in ipsa ~one castella Salesberie, Sciresburnie, Malmesberie, regi data
Alexandrum Berkerolles ‥ in castro predicto per rebelles nostros Wallenses obsisum ab obsisione predicta
hoc anno fuit obsicio apud Harfley
obsessĭō, (13) ōnis, f. , action dʼassiéger, siège, blocus : [de villes] Cic. Mur. 33 ; Balbo 6 ; [de temples] Cic. Domo 5 || occupation [dʼune route] : Cic. Pis. 40.
obsessiō ōnis, f
- obsideo, a blocking up, be sieging, blockade: militaris viae: nostrorum, Cs.