observatus
observātus, ūs, m. [observo],
- observation (ante-class.): ex observatu dicere, Varr. R. R. 2, 7, 3.
observātus, Abl. ū, m. (observo), die Beobachtung, Varro r.r. 2, 5, 3.
1 observātus, a, um, part. de observo.
2 observātŭs, ūs, m. , observation, remarque : Varro R. 2, 7, 3.