obstrigillator
obstrĭgillātor, ōris, m. [obstrigillo],
- an opposer, blamer (ante-class.), Varr. ap. Non. 492, 18.
obstrigillātor, ōris, m. (obstrigillo), der Tadler, Varro sat. Men. 436.
obstrĭgillātŏr, ōris, m. , celui qui blâme, censeur : Varro Men. 436.