obstructio
obstructio, an obstruction, barrier
ob-structĭo, ōnis, f. [obstruo], a building before or against, a closing up by building, a blocking up.
- I Lit. (post-class.): corporum, Arn. 2, 63.—
- II Trop., an obstruction, a barrier: haec obstructio non diuturna est, Cic. Sest. 9, 22.
obstrūctio, ōnis, f. (obstruo), das Verbauen, Verschließen, der Verschluß, das Einschließen, haec obstructio non diuturna est, Cic. Sest. 22. – m. subj. Genet., corporum, Arnob. 2, 28.
homines ‥ pro obstruxione aque de Witindun’ sine dilatione replegiari facias
si quis conqueratur de †abstruccione [l. obstruccione ] tali fiet ei ingressus per judicium
propter senectutem ‥ ac corporis debilitatem, ~onemque visus, nequimus personaliter interesse
solutum lathamo ‥ pro ‥ ~one diversarum fracturarum in diversis locis xx d.
unum par organorum bene intonatum et sonoratum, cum ij ~onibus
par organorum ‥ cum v ~onibus
obstrūctĭō, (16) ōnis, f. (obstruo), action dʼenfermer : Arn. 2, 63 || [fig.] voile, dissimulation : Cic. Sest. 22.
ob-strūctiō ōnis, f
- obstruo, an obstruction, barrier: diuturna.