About

Menu

obstringere

obstringere [CL] 1 to bind (fig.), to place under a moral or legal obligation: a (w. abl.) to bind by oath or tie of loyalty; b (w. ut & subj.); c (w. dat.). a a proceribus qui fide obstricti fuerant in exilium trusus W. Malm. GR II 125.  b s1126 omnes totius Anglie optimates ‥ sacramento adegit et obstrinxit ut ‥ Matildam ‥ dominam susciperent W. Malm. HN 451 (= R. Niger Chr. II 178).  c animos omnium timori, sermones amori obstrictos habebat W. Malm. GR V 411; 1445 te ‥ tue ‥ ecclesie ~i (v. considerare 2a). 2 (fidem ~ere): a (w. dat.) to swear loyalty (to). b (w. gen.) to give assurance (of). a s1135 Stephanus ‥ post regem Scottie primus laicorum fidem suam imperatrici obstrinxerat W. Malm. HN 460.  b interitum Elfredi de quo superius fidem promisse narrationis obstrinxi W. Malm. GR II 136. 3 to affect painfully. quae [sc. nix] tanto eum gelu rigoris obstrinxerat ut ‥ moriendo deficeret B. V. Dunst. 26; Pilatus vero obstrictus [v. l. obstructus] corde de altercacione eorum lavit manus suas Eul. Hist. I 106.

Saved

Recent