obstrusio

obstrūsio (obtrūsio), ōnis, f. (obstrudo) = ἔμφραξις, die Verstopfung, Cael. Aur. de morb. acut. 1. praef . § 6 u. 12 a. Th. Prisc. 4. fol. 317, b.

obstrusio [LL] 1 (act of) blocking; b (med.). 1291 in ~one cloace camere juxta aulam KR Ac 486/7d..  b viscosi humores ‥ intestinorum aliquo enfraxim fecerunt, id est opilationem et ~onem Quaest. Salern. Ba 35. 2 obstruction, impediment. remotis contra naturam linguae ~onibus F. Malm. V. Aldh. 69B; 1452 nonne ‥ extinccionem oculorum, avulsionem aurium, et lingue obtrusionem sceleratissime perpetrarunt? Bekynton I 268.

obstrūsĭō, ōnis, f. (obstrudo), obstruction : C. Aur. Acut. 1, pr. 6.