obsum
obsum, obesse, to be against, be prejudicial to, hinder, hurt, injure
- fut. obescet, oberit vel aderit, Paul. ex Fest. p. 188 Müll.), v. n., to be against, be prejudicial to; to hinder, hurt, injure; opp. to prodesse (cf.: officio, noceo, injuriam facio; class.): Ty. Nunc falsa prosunt. Heg. At tibi oberunt, Plaut. Capt. 3, 5, 48 (706); Ter. Hec. 463; cf.: men obesse, illos prodesse, Enn. ap. Cic. Div. 1, 31, 66 (Trag. v. 84 Vahl.); and: qui (pudor) non modo non obesset ejus orationi, sed etiam probitatis commendatione prodesset, Cic. de Or. 1, 26, 122: subicimus id quod nobis adjumento futurum sit, aut offuturum illis e contrario. Auct. Her. 4, 23, 33: obsunt auctoribus artes, Ov. M. 7, 562: ne prodigus obsit, Verg. G. 4, 89.—With a subject-clause: nec, dum degrandinat, obsit Agresti fano supposuisse pecus, Ov. F. 4, 755: nihil obest dicere, Cic. Fam. 9, 13, 4.
➳ fut. arch. obescet P. Fest. 188, 9.
- (offuī), obesse, to be against, be prejudicial to, hinder, hurt, injure: Pa. Quidquid est id . . . profuit. La. Immo obfuit, T.: eum, ne prodigus obsit, Dede neci, V.: id obesse huic?T.: obest Clodii mors Miloni: obsunt auctoribus artes, O.: quod mi obsit locutus, to my hurt, H.: nec obsit Agresti fano supposuisse pecus, O.: nihil obest dicere.
-
…eius modi res publica debet esse, et erit veritate iudiciorum constituta, ut inimicus neque deesse nocenti possit neque obesse innocenti. quapropter nulla res est quam ob rem ego istum nolim ex paternis probris ac vitiis emergere ; id…
Cicero, in Verrem
-
…cum primum illi ipsi debuerint potius accusari de pecuniis repetundis quam ambitus. nam si in ambitus iudiciis hoc eis obfuit, cum alia lege causam dicerent, certe, si propria lege huius peccati adducti essent, multo plus obfuisset…
Cicero, pro Cluentio
-
…maledicta in eius vitam de cuius vos pudore, religione, integritate dubitetis. pater vero, inquit, etiam obesse filio debet. O vocem duram atque indignam tua probitate, Laterensis pater ut in iudicio capitis, pater ut…
Cicero, pro Plancio
-
…deos immortalis rei publicae prodesse nostra legatio prodesse dico quid si etiam obfutura est obfutura quid si iam nocuit atque obfuit an vos acerrimam illam et fortissimam populi Romani libertatis recuperandae cupiditatem non imminutam ac debilitatam putatis legatione pacis audita quid…
Cicero, Philippicae
-
…, quem dignitas, quem causa, quem res publica tuebatur, cuius denique pecunia non expetebatur, cui nihil oberat praeter conversionem status et inclinationem communium temporum, quid tandem futurum est iis quorum vita remota ab honore populari et…
Cicero, de Domo sua
-
…nihil accusas damnas, bene quam meritam esse autumas male merere id quod scis prodest nihil ; id quod nescis obest hoc disserendi genus attingit omnino vestras quoque in respondendo disputationes, sed philosophorum magis, quibus est cum oratoribus illa…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…cui non sim obstrictus memoria benefici sempiterna. itaque non extimesco ne Cn. Plancio custodia meae salutis apud eos obsit qui me ipsi maxime salvum videre voluerunt, saepiusque, iudices, mihi venit in mentem admirandum esse M .…
Cicero, pro Plancio
-
…, quae mutari nullo modo potest, temporis iniquitas atque invidia recessit, ut quod in tempore mali fuit nihil obsit, quod in causa boni fuit prosit. itaque nunc quem ad modum audiar sentio, non modo ab eis…
Cicero, pro Cluentio
-
…ut conficere tabulas se negaret. si mentiebatur, quam ob rem removebat, si hae tabulae nihil tibi erant obfuturae si omnino nullas confecerat litteras, ne id quidem satis significat illum non suum negotium gessisse ea est enim ratio…
Cicero, in Verrem
-
…me, quo abigam, ponitote. qui poteris illi, non enim senties. quid igitur mihi ferarum laniatus oberit nihil sentienti praeclare Anaxagoras, qui cum Lampsaci moreretur, quaerentibus amicis, velletne Clazomenas in patriam, si quid…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes