obtorpesco
obtorpesco, to grow stiff, be benumbed, become insensible, lose feeling
ob-torpesco, pŭi, 3, v. inch. n., to become numb or stiff; to be benumbed, become insensible, lose feeling.
- I Lit.: torpedo . . . piscium qui securi supernatantes obtorpuere, corripiens, Plin. 9, 42, 67, § 143: manus prae metu, Liv. 22, 3: manus, Cic. Dom. 52, 135: oculi, Sen. Contr. 1: squamae, grow hard, Plin. 8, 27, 41, § 99.—
- II Trop.: subactus miseriis obtorpui, Cic. poët. Tusc. 3, 28, 67: circumfuso undique pavore, ita obtorpuit, ut, etc., Liv. 34, 38 fin.: obtorpuerunt quodammodo animi, id. 32, 20, 2.
ob-torpēsco, torpuī, ere, erstarren, starr-, gefühllos werden, a) körperlich, et linguam obmutuisse et manum obtorpuisse, Cic.: manus prae metu obtorpuerunt, Liv.: oculi subitā caligine obtorpuerunt, Sen. rhet. – b) geistig, subactus miseriis obtorpui, Cic. poët.: circumfusus undique pavore ita obtorpuit ut etc., Liv.: animi obtorpuerant, Liv.: repentino mentis nubilo obtorpescunt, Apul.
See: obtorpescere
obtorpēscō, (14) pŭī, ĕre, intr., sʼengourdir, devenir insensible : Cic. Domo 135 ; Liv. 22, 3, 13 || se durcir : Plin. 5, 99 || [fig.] ; subactus miseriis obtorpui [poet.] Cic. Tusc. 3, 67, sous lʼétreinte du malheur jʼai perdu tout sentiment ; circumfuso undique pavore ita obtorpuit, ut... Liv. 34, 38, 7, la crainte qui régnait partout autour de lui le paralysa au point que...
obtorpesco puī, —, ere,
- inch, to grow stiff, be benumbed, become insensible, lose feeling.—Only perf: si manus prae metu obtorpuerit, L.—Fig.: subactus miseriis obtorpui: circumfuso undique pavore, ita obtorpuit, ut, etc., L.