obtorpescere

obtorpescere [CL] 1 to grow numb, become paralysed (in quots., fig.). qui solus favor alit ingenia, cessante favore ~uerunt omnia W. Malm. GR III 292; spes omnis emendationis apud Anselmum ~uit Id. GP I 50. 2 to become dim. oleum ‥ defecit ‥ / et lichinus fumans furvis obtorpuit umbris Aldh. VirgV 908.