obtusitas
obtūsitās (obtūnsitās), ātis, f. (obtusus), die Stumpfheit, Chalcid. Tim. 21 u. 22. Isid. de nat. rer. 11, 1.
habet namque [aqua ] communem cum terra corpulentiam et ~atem
cum humiditas ~atis procreativa sit ‥
si ‥ nullum emolumentum vel fructum reportant hoc eorum ignorancie et magis eorum ~ati imputandum est et non sciencie
omnis illa surditatis ~as acumine auditus quodammodo commutata
obtūsĭtās, ātis, f. (obtusus), état de ce qui est émoussé : Isid. Nat. 11, 1.
Ut ejus descriptio non meæ Obtusitatis insulsiam, quin verius ingenia Carneadis et Pyndari elevatissima meretur.
Operis:
Duræ cervicis Obtusitas,apud Auctorem de Disciplina Scholarium cap. 1.