obumbraculum
ŏbumbrācŭlum, i, n. [obumbro],
- an obscuration, darkening: aversionis, Hier. adv. Jovin. 1, § 39.
obumbrāculum, ī, n. (obumbro), die Umschattung, Verdunkelung, Eccl.
obumbrari enim nobis dicimus cum fervente meridiano sole vel arborem mediam vel aliud quodlibet ~i genus inter nos et solem obponimus quo ardorem ejus nobis tolerabiliorem reddamus
de quibus dicitur ‘expandit nubem’, sc. ~um divine gracie in proteccionem eorum
qui materiale tabernaculum quaesivit nubis accepit umbraculum [ed. PL: obumbraculum ]
ducimur a martyre ad cujus nutum fugimus aut mutamus tabernaculum tanquam nubis previe subsequentes ~um
virtus Altissimi sit tibi ~um contra estum malarum temptationum
amoto itaque tanti lapidis ingenti ~o
pellicula illa est ‥ fimorum et sordium tenue ~um
ecclesia, tot sanctorum ~um
ŏbumbrācŭlum, ī, n. , ombre, [fig.] : Aug. Serm. 153, 11, 14.