occamen
occāmen, ĭnis, n. [occo],
- a harrowing: occamen, concisio (sc. glaebarum), Gloss. Isid.
occo ‥ et inde occator, occatus, occatio, et hoc ~en, -nis
occāmĕn, ĭnis, n. (occo), hersage : Gloss. Scal.
Contisio, in Glossis Isid. Restituunt viri docti
Contusio, scilicet glebarum per occasionem. Quid si
Concisio, ut in excerptis Pithœanis ? Non minus recte concidi dicuntur glebæ per occam, quam contundi. Vide mox Occare.