occabus
occăbus, i, m., = ὄκκαβος,
- an armlet, a collar: ὄκκαβος τὰ περὶ τὸν βραχίονα ψέλλια, Hesych.: OCCABO ET CORONA, Insci Orell. 2263; 2322; so Inscr. Murat. 333.
occabus (occavus), ī, m. (ὄκκαβος), das Armband, Corp. inscr. Lat. 10, 3698 u. 13, 1751.
occăbus, ī, m. (ὄκκαβος), bracelet : CIL 10, 3698.