occaeco
occaeco, to make blind, blind, deprive of sight
occaeco (obc-), āvi, ātum, 1, v. a. [obcaeco], to make blind, to blind, to deprive of sight.
- I Lit.
- A In gen. (only post-Aug.; cf. excaeco): quidam subito occaecati sunt, are made blind, lose their sight, Cels. 6, 6, 57: requirendum est, num oculi ejus occaecati sint, id. 8, 4: in occaecatum pulvere effuso hostem, Liv. 22, 43, 11; Plin. 10, 3, 3, § 9.—
- B Transf.
- 1 To make dark; to darken, obscure: solem vides, Satin' ut occaecatus est prae hujus corporis candoribus, Plaut. Men. 1, 2, 66 (175): densa caligo occaecaverat diem, Liv. 33, 7, 2.—Absol.: noctis et nimbūm occaecat nigror, Poët. ap. Cic. de Or. 3, 39, 157.—
- 2 To hide, conceal (so in Cic.): terra semen occaecatum cohibet, Cic. Sen. 15, 51: fossas, Col. 2, 2, 9; 10.—
- II Trop.
- A Of speech, to make dark, obscure, unintelligible: obscura narratio totam occaecat orationem, Cic. de Or. 2, 80, 329.—
- B Mentally, to make blind, to blind: stultitiā occaecatus, Cic. Fam. 15, 1, 4: occaecatus cupiditate, id. Fin. 1, 10, 33: nec quid agerent, ira et pavore occaecatis animis, cernebant, Liv. 38, 21, 7: consilia, id. 42, 43, 3: occaecatus irā, id. 8, 32, 17.—
- C To render senseless, deprive of feeling, to benumb (poet.): timor occaecaverat artus, Verg. Cul. 198.
occaeco, āvī, ātum, āre (ob u. caeco), I) blind machen, blenden, a) eig.: α) für immer: oculos, Cels.: quidam subito occaecati sunt, sind erblindet, Cels. – β) auf einige Zeit, jmd. durch Staub usw. blenden, hostem respersu pinnarum (v. einem Vogel), Plin.: occaecatus pulvere effuso hostis, Liv.: oculis umore occaecatis, getrübt, schwimmend, Rutil. Lup. – b) übtr., verblenden, animos, Liv.: vana pacis consilia, Liv.: occaecati cupiditate, stultitiā, Cic. – II) verdunkeln, verfinstern, a) eig.: tam densa caligo occaecaverat diem, ut etc., Liv.: solem vides satin ut occaecatus est prae huius corporis candoribus, Plaut.: noctis et nimbûm occaecat (sc. diem) nigror, Pacuv. tr. fr. – b) übtr.: quae ratio velut ignorantiae tenebris occaecata luce veritatis caruit, Colum.: narratio obscura totam occaecat orationem, macht dunkel, -unverständlich, Cic.: ne aut occentur tenebris imagines aut splendore praefulgeant, Cornif. rhet. – III) wie verblenden = verdecken, unsichtbar machen, semen, Cic.: fossas, Colum.
occæcō (13) (ob-), āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 frapper de cécité, aveugler : Cels. Med. 6, 6, 37 || aveugler = empêcher de voir : occæcatus pulvere effuso hostis Liv. 22, 43, 11, lʼennemi aveuglé par la poussière soulevée (par les tourbillons de...) || rendre obscur, cacher (la lumière) : Liv. 33, 7 || recouvrir (de terre) Cic. CM 51 ; Col. Rust. 2, 2, 9 || paralyser : Virg. Cul. 198 ¶ 2 [fig.] rendre obscur, inintelligible : Cic. de Or. 2, 329 || [moralt ] : occæcatus cupiditate Cic. Fin. 1, 10, aveuglé par la passion, cf. Phil. 4, 9 ; Fam. 15, 1, 4.
- 1. verblinden; ➤ hostis pulvere occaecatus;
- 2. (metaf.) verblinden; ➤ occaecat animos fortuna; occaecati cupiditate;
- 3. verduisteren, donker maken; ➤ densa caligo diem occaecaverat;
- 4. onbegrijpelijk maken [orationem];
- 5. onzichtbaar maken, bedekken; ➤ terra semen occaecatum cohibet.
occaecō (obc-) āvī, ātus, āre
- ob+caeco, to make blind, blind, deprive of sight: occaecatus pulvere hostis, L.—To make dark, darken, obscure: noctis occaecat nigror, C.poët.: densa caligo occaecaverat diem, L.—To hide, conceal: semen occaecatum.—Fig., to darken, make obscure, render unintelligible: orationem.—To make blind, blind, delude: animos: stultitiā occaecatus: consilia, confound, L.