occano
occano, to blow into, play upon
oc-căno (obc-), ui, 3, v. n., milit.,
- to blow, sound a wind instrument (very rare; not in Cic. or Caes.): cornicines occanuere, Sall. Fragm. ap. Diom. p. 370 P. (Hist. 1, 71): tum Sentius occanere cornua jussit, Tac. A. 2, 81; v. occino.
occano, canuī, ere (ob u. cano), dazu-, dareinblasen, als milit. t. t., iussu Metelli cornicines occanuere, Sall. hist. fr. 1, 71 (69): occanere cornua tubasque iussit, Tac. ann. 2, 81.
See: occanere
occănō, (15) ŭī, ĕre (ob, cano), intr., sonner [de la trompette] : Sall. H. 1, 71 || sonner [en parl. de la trompette] : Tac. Ann. 2, 81.
occanō uī, ere
- ob+cano, to blow into, play upon: cornua tubasque, Ta.