occallatus
occallātus (obc-), a, um, adj. [obcallum],
- rendered callous, indurated, blunted: occallatae fauces, Sen. Q. N. 4, 13, 8.
occallātus, a, um (ob u. callus), dickhäutig = abgestumpft, gefühllos, fauces occallatae cibis ardentibus, Sen. nat. qu. 4, 13, 10.
occallātus (ob-), a, um (ob, callus), rendu insensible, endurci : Sen. Nat. 4, 13, 10.