occedo
occēdo (obc-; occīdo, v. infra), essi, essum, 3, v. n. [ob-cedo],
- to go towards, go to, go up to one (ante-class.): in conspectum alicujus occedere, Plaut. Most. 5, 2, 4 (1125): obviam alicui, to go to meet, id. As. 2, 3, 24 (404); 2, 4, 6 (412); id. Stich. 5, 2, 24 (672); Varr. R. R. 3, 17. —In the collat. form occīdo: cui nos occidimus, Varr. R. R. 3, 17, 10 Schneid. N. cr.; cf.: occidamus Plautus ponit pro contra cedamus, cum plurimae aliae praepositiones familiares huic verbo sint, Paul. ex Fest. p. 181 Müll.
occēdo, cessī, ere (ob u. cedo), entgegentreten, hintreten, alci obviam, Plaut.: bl. alci, Varro: in alcis conspectum, Plaut.
occēdō, (15) cessī, ĕre (ob, cedo), intr., aller à la rencontre, au-devant de [alicui obviam ou alicui ] : Pl. St. 673 ; Varro R. 3, 17, 10.