occasionarius
Qui met à profit les occasions; vel qui
Occasionesseu tributa exigit. Vide supra Occasio 2. Charta ann. 920. apud Murator. tom. 5. Antiq. Ital. med. ævi col. 313 :
Super quibus idem præsul deprecatus est nostram mansuetudinem, ut... ipsius res, quarum munimina interierunt, taliter nostro corroborassemus edicto, ne a pravis aut Occasionariis personis ipsa ecclesia vel canonica, necnon et plebes sibi subjectæ, in suis rebus dampnum paterentur.