occasiuncula
occāsĭuncŭla, ae, f. dim. [occasio],
- an occasion, opportunity (ante- and post-class.): nimis argute me obrepsisti in eāpse occasiunculā, Plaut. Trin. 4, 2, 132 (974); Schol. Bob. ad Cic. Planc. 34; Hier. in Isa. 7, 21, v. 3.
occāsiuncula, ae, f. (Demin. v. occasio), eine ganz hübsche Gelegenheit, Plaut. trin. 974. Schol. Bob. ad Cic. Planc. 34. p. 269, 18 B. Hieron. in Isai. 7, 21. v. 3.
gaudens ‥ quotiens ‥ beneficia spargere qualibet ~a prevalebat
qualibet ~a libenter recolo
quidam nullis extantibus causis, quidam levibus ~is emendicatis
dummodo possit invenire vel levem ~am
numquam ubi quacumque ~a procul a nobis esse poterat propinquus esse volebat
in aliis provintiis ob parvam ~am in transgressione precepti herilis ‥ viginti quinque pendantur
occāsĭuncŭla, æ, f. , petite occasion : Pl. Trin. 974.