occultatio

occultātĭo, ōnis, f. [2. occulto],

• a hiding, concealing, concealment (rare but class.): aliae fugā se, aliae occultatione tutantur, by hiding themselves, Cic. N. D. 2, 50, 127: cujus rei nulla est occultatio, * Caes. B. G. 6, 21 fin.: in speluncā, Plin. 7, 45, 46, § 148. —Absol.: occultatione propositā, in the expectation of concealment, Cic. Fin. 2, 22, 73.—
• • • 2 Rhet. t. t., insinuation, suggestion: occultatio est, cum dicimus nos praeterire aut non scire aut nolle dicere id, quod nunc maxime dicimus, Auct. Her. 4, 27, 37; cf. the context.

occultātio, ōnis, f. (occulto), das Versteckt-, Verborgenhalten, das Verbergen, I) eig.: ›latitare‹ est non turpis occultatio sui, Cic. fr.: occultatione se tutari, Cic.: sed ibi (Brundisii) occultatio nulla est, dort ist's unmöglich, verborgen zu bleiben, Cic.: occultatio stellarum, Verdunkelung, Plin.: in spelunca, Plin. – II) übtr., a) die Verheimlichung, occultatione propositā aut impunitate, Cic.: cuius rei nulla est occ., was zu verheimlichen keine Möglichkeit ist, Caes. – b) als rhet. t. t., die Übergehung (wenn man sagt, man übergehe, oder wisse nicht, oder wolle nicht sagen, was man gerade sagt), griech. παράλειψις, Cornif. rhet. 4, 37.

occultatio [CL] 1 act of concealing, state of concealment from view; b (concealment from other senses); c (astr.). tu vero, que illa que manifestationis et potentie sunt testimonia recolis, cur ea que ~onis et infirmitatis sunt non reminisceris? Eccl. & Synag. 110; quamdiu manus est in sinum, id est in occulta, munda est; ‥ retrahatur ergo ad sinum, id est ad ~onem, et ad mundiciam revertetur Alex. Bath Mor. III 84 p. 137; detectio coloris et ~o coloris sunt opposita, et detectio coloris est lux; ergo ~o coloris est tenebra J. Blund An. 122; dividitur in duas, quia primo agit de ejus ~one, secundo de ejus tradicione Trevet Troades 32.  b in quibusdam autem propter cordis regentis ~onem, in quibusdam autem propter ossium constrictionem Bart. Angl. III 23; in macilentis ‥ est pulsus fortior ‥ et hoc forsitan propter minorem arterie per molem carneam ~onem Ib. III 24.  c quedam stelle sunt sempiterne apparitionis ‥ alie ‥ sunt sempiterne ~onis que sunt propinque polo antartico Sacrob. Sph. 82; apparitionem ‥ et ~onem et universaliter que in celo apparent humanis visibus in terra Kilwardby OS 104; occasus ‥ est talis introitus in eosdem [sc. radios solis] et ~o Bacon IX 193. 2 concealment from knowledge. b (w. ref. to scriptural wisdom) concealment, obscurity. c (w. ref. to fault, crime, or sim.) dissimulation. in parabolis potius ~onem quam veritatis propalationem esse significans Andr. S. Vict. Sal. 4; ibi nulla cogitationum ~o, nulla affectionum dissimulatio, hec est vera ‥ amicitia Ailr. Spir. Amicit. III 80. 690; ‘gloria Dei’ sit, ut ait Salomon, ‘celare verbum’ et ipsa glorie ~o non modicum quid saporis ipsi glorie conferat J. Ford Serm. 37. 5; adverterunt ‥ per illam factorum ~onem Dei ‥ honorem non revelari Canon. G. Sempr. 102.  b allegorice ‥ per aes in zona ~o sapientiae designatur Bede Mark 187; preter ~onem, qua voluit [sc. Christus] sensum suum occultari infidelibus et indignis Wycl. Ver. II 104.  c peccata committit ‥ quedam ad ~onem vel excusationem vel defensionem precedentium Bald. Cant. Serm. 18. 459B. 3 (log., rhet.) concealment (of argument). in omnibus precipuam virtutem ducit ~onem conclusionis J. Sal. Met. 911B; ad ~onem ‥ propositi ‥ idiotismus et ortonoismus perutilis est ut uterque sc. sic artem dissimulet Ib. 912A. 4 hiding-place, lair. latibulum, latebrae, ~o Osb. Glouc. Deriv. 324.

occultātĭō, (15) ōnis, f. (occulto), action de se cacher : Cic. Nat. 2, 127 ; Att. 9, 13, 5 || action de cacher : Cæs. G. 6, 21, 5 || [rhét.] occultation : Her. 4, 37.

occultatio , onis. f.
匿。密。

Suggest a Translation
See an image

occultātĭo, occultatiōnis, f.: l'oscurarsi (di stelle).

occultātiō ōnis, f

• occulto, a covering, hiding, concealment: occultatione propositā, in the hope of secrecy: se occultatione tutantur, by hiding: cuius rei nulla est occultatio, Cs.