About

Menu

occludo

occludo, to shut up, close

Could not find occlusae in Logeion dictionaries.

occlusae Verb: perfect passive participle feminine genitive singular, Verb: perfect passive participle feminine dative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative plural of occludo

See occlusae in Morpho

occlūdo, si, sum, 3 (sync. form occlusti for occlusisti, Plaut. Trin. 1, 2, 151 (189).—Collat. form occlaudo, Cod. Th. 11, 24, 1), v. a. [obclaudo], to shut or close up.
  • I Lit. (class.): FORES OCLVDITO, Lex Puteol. ap. Haubold, p. 72: occlude ostium: et ego hinc occludam, Plaut. Most. 2, 1, 78 (425): januam, id. ib. 2, 2, 14 (444): aedes, id. Am. 4, 1, 10 (1018); Ter. Eun. 784: tabernas, Cic. Ac. 2 (Luc.), 47, 144; id. Cat. 4, 8, 17: furax servus, cui domi nihil sit nec obsignatum nec occlusum, id. de Or. 2, 61, 248: ego occlusero fontem, Att. ap. Non. 139, 8: me non excludet ab se, sed apud se occludet domi, Plaut. Men. 4, 2, 108 (678).—
  • II Transf., to restrain, stop: linguam, i. e. to prevent from speaking (ante-class.): occlusti linguam, Plaut. Trin. 1, 2, 151 (189); id. Mil. 3, 1, 10 (605): aures, to close, shut, Ap. Met. 9, 19, 2 Oud.: os, Vulg. 1 Macc. 9, 55: libidinem, to restrain, Ter. And. 557.
  • —Hence, occlūsus (obcl-), a, um, P. a., shut or closed up.—Comp.: qui occlusiorem habeant stultiloquentiam, they would keep their foolish talk more to themselves, Plaut. Trin. 1, 2, 185 (223).—Sup.: ostium occlusissimum, Plaut. Curc. 1, 1, 15 (15) (dub.; Fleck. oculissumum).

Saved

Recent