officere

officere [CL] 1 to get or stand in the way (of), to block, obstruct, or hinder (also fig.): a (w. dat.); b (w. acc.); c (w. ut & subj.). a astipulatur ‥ magis quam ~it nostre opinioni ‥ hec beati patris sententia Ailr. An. I 37; quia insanabilibus morbis plerumque ~it medicina Dominic V. Ecgwini I 4; ubi ~is lumini edium mearum tuas alcius tollendo, perinde est ac si fenestras meas obstrueres Vac. Lib. paup. 92; c1450 nil ‥ reperiens quod sacris ecclesie ‥ ~eret institutis Reg. Whet. I 151. b aque, inquit, sonus musicen ~it ut in hydrauliis, id est aquaticis organis, videmus Alb. Lond. DG 8. 22. c sonus vocis et intellectus mentis in diversa contendunt, ut sermo oris distincte non personet aures ~iunt V. Birini 15. 2 to do injury or damage (to), to harm; b (contrasted w. proficere or w. play on officium, officiosus, or sim.). ~io, offeci, id est nocui Aldh. PR 140 p. 196; ~it, werdit GlC O 136; si unitas servatur caritatis in fide catholica, nihil ~it consuetudo diversa Anselm (Sacr. 1) II 240; cujus [Christi] suffragio timeri Christiani possent qui ~ere nequirent W. Malm. GR IV 378; senectutis vicia ‥ vel omnino vitant vel, ut minime ~ere possint, levant ac mitigant Gir. SD 64. b officiosissime semper potius ~ere parati sunt quam proficere Gir. TH II 54 p. 135; c1205 credo tale officium esse in perditionem ‥ innocentissime Innocenti, puto quod tales non ab ‘officio’ nomine sed ab ‘~io’ verbo nomen ‥ trahunt P. Blois Ep. Sup. 8. 3; palpo veneficus quem nullus abicit / officiosior quo magis officit / venator glorie Walt. Wimb. Palpo 18. 3 (assoc. w. officiari;pr. ppl. as sb) one who helps, serves, or officiates, an officiant. per ‥ visitatores annuo more ~ientium ad singula cenobia destinatos ‥ remedium est provisum Gir. Spec. II 29 p. 94.

officere

Saved

Recent