officiari

officiari [LL], ~iare [ML] 1 (eccl. & mon.) to serve, officiate (w. ref. to discharge, usu. of priestly duties): a (absol. or intr.); b (w. dat.); c (w. acc. or sim.); d (pr. ppl. as sb.) one who serves or officiates, an officiant. a sacerdos ‥ cum recepit a Deo caracteram ~iandi in suo exercitu Wycl. Ver. II 244; 1396 capellani et alii ministri qui pro tempore fuerint in dicta ecclesia ~iantes ExchScot 395. b 1252 ut ‥ Deo laudabili[u]s ~iari valeat in divinis Gros. Ep. 131; 1350 subibit ‥ vicarius ‥ onus ~iandi dicte ecclesie Reg. S. Aug. 186; 1368 nunc propter exillitatem reddituum dicte cantarie ~iatur per unum capellanum tantum celebrantem unam septimanam in dicta ecclesia ‥ et aliam ‥ in ecclesia S. Petri Invent. Norw. 19; subibit autem dictus vicarius ‥ onus ~iandi eidem Thorne 2089; 1415 cum ‥ capellani ‥ habere debeant unum clericum, qui eisdem debeat in premissis [sc. in divinorum celebracione] ~iare Lit. Cant. III 135. c 1217 vicarius autem ad quem pertinet ~iare capellam de Ledwelle Cart. Osney IV 159; 1260 A. de B. procuratorem nostrum constituimus ‥ ad ~iandum et regendum ecclesiam nostram de P., et administrandum bona Reg. Malm. II 79; 1281 quominus valeant commissam sibi ~iare ecclesiam Conc. Syn. II 895; 1284 ipsa ‥ ecclesia ~ietur celebritate condigna ‥ omni die (Peckham Reg. f. 233) Conc. II 105b; 1312 presbitero ~ianti capellam castri Burdegale, precipienti per diem xij d. Burd’ pro divino officio RGasc IV app. p. 553a; divina solempniter celebravit, a ministris Savarici interim honorifice ~iatus J. Glast. 100 p. 186; 1416 ~iabit vel ~iari faciet dictam ecclesiam parochialem per se vel per alium in obsequiis divinis Reg. Cant. III 385; 1444 per ‥ vicinie applausum didicit quod dicta capella de dictis capellanis non fuit ~iata hucusque nec potuit ~iari DCDurh. Reg. III f. 299. d inferiores ~iantes ante ipsum legent Stat. Linc. I 371. 2 (log. & phil.) to formulate in functional terms. debet sic ~iari: hec proposicio est necessaria: Deus est, que primarie significat ‘Deum esse’ vel ‘necessario Deus est’ Wycl. Log. I 25. 3 to entrust with discharge of duties, invest with power or authority of office, (p. ppl. as sb. m.) an official. ~iatorum insolenciam regia mansuetudo ‥ relinquere voluit incorrectam Avesb. f. 96; custodi Anglie et aliis ~iatis ad regni regimen deputatis G. Ed. III Bridl. 138; s1456 haberet potestatem concedendi aliquam prebendam ‥ vel aliquam collacionem, officium vel officia, vel aliquem ~iatum faciendi ‥ collacionem officii seu officiorum aut creacionis dictorum officiariorum Reg. Whet. I 253-4; 1516 contra theolonarios, custumarios, stapularios, efficiatos [MS: officiatos], mercatores Foed. XIII 542.

officiari

Saved

Recent