officio
officio, to come in the way of, hinder, oppose, thwart, obstruct
the mind’s fear stands in the way of the ears
- I Lit.
- α Neutr.: nunc quidem paululum, inquit, a sole: offecerat videlicet apricanti, hindered him from sunning himself, stood before him so as to intercept the sunshine, Cic. Tusc. 5, 32, 92: luminibus, to obstruct one's light: jus vel altius tollendi aedes aut non tollendi, ne luminibus vicini officiatur, Gai. Inst. 2, 31; Dig. 8, 2, 2; 10; 23; 39, 1, 5 et saep.—So, in a fig.: nec mentis quasi luminibus officit altitudo fortunae et gloriae, Cic. Rab. Post. 16, 43: demoliri ea, quorum altitudo officeret auspiciis, id. Off. 3, 16, 66: ipsa umbra terrae soli officiens noctem efficit, intervening before, id. N. D. 2, 19, 49: cum alii in angustiis ipsi sibi properantes officerent, Sall. J. 58, 6: hostium itineri, id. ib. 52, 6: prospectui, Auct. B. Afr. 52.—
- β Act. (only ante- and post-class.): quapropter simul inter se retrahuntur et extra Officiuntur, are impeded, Lucr. 2, 156; 4, 763; 5, 776 (iter, Auct. B. Afr. 61, is prob. a gloss).—
- II Trop., to stand in the way of, to oppose, obstruct, to be detrimental or hurtful to, to hurt (cf.: obsisto, adversor, noceo): promitto tibi non offerturum, Plaut. As. 1, 1, 97 (112): cur te mihi offers, ac meis commodis, officio simulato, officis et obstas? Cic. Rosc. Am. 38, 112; cf. id. ib. 2, 6: consiliis alicujus, Sall. C. 27, 4: timor animi auribus officit, id. ib. 58, 2: nomini, i. e. famae, Liv. praef. 1: officiunt laetis frugibus herbae, hurt by shutting off light and moisture, Verg. G. 1, 69: lactucae officiunt claritati oculorum, Plin. 20, 7, 26, § 68.—With quominus: nec vero Isocrati, quominus haberetur summus orator, offecit, quod, etc., Plin. Ep. 6, 29, 6.
I intr., ¶ 1 se mettre devant, faire obstacle [avec dat.] : soli Cic. Nat. 2, 49, masquer le soleil ; alicui apricanti Cic. Tusc. 5, 92, faire obstacle à qqn qui se chauffe au soleil, intercepter le soleil à qqn ; luminibus Gaius Inst. 2, 31, etc., obstruer (boucher) les jours dʼune maison par une construction voisine ; [dʼoù, fig.] masquer, éclipser, reléguer dans lʼombre : Cic. Br. 66 ; Rab. Post. 43 || ipsi sibi officiebant Sall. J. 58, 6, ils se barraient à eux-mêmes le passage, cf. Sall. J. 52, 6 ¶ 2 [fig.] faire obstacle, gêner : Cic. Amer. 112 ; consiliis alicujus Sall. C. 27, 4, gêner les projets de qqn ; timor animi auribus officit Sall. C. 58, 2, la crainte quʼil a au cœur lui bouche les oreilles || être nuisible : Virg. G. 1, 69 || alicui non officere, quominus Plin. Min. Ep. 6, 29, 6, nʼêtre pas pour qqn un obstacle qui empêche que...
II tr., ¶ 1 gêner, entraver [emploi particulier à Lucrèce] : officiuntur extra Lucr. 2, 155 [les atomes] trouvent sur leur route un obstacle extérieur ; offecto lumine Lucr. 5, 776, la lumière étant masquée ; offecti sensus Lucr. 4, 763, les sens momentanément entravés [par le sommeil] ¶ 2 appliquer [une couleur] : proprio colori novum P. Fest. 112, 6, sur la couleur naturelle en appliquer une nouvelle, cf. offector.
- 1. in de weg gaan staan, de weg versperren [hostium itineri; sibi ipsi in angustiis elkaar; luminibus alcis iem. het uitzicht benemen; metaf. mentis luminibus verblinden];
- 2. (metaf.) belemmeren, in de weg staan, hinderen [alcis commodis; libertati]; ➤ eius gloria iam imperatoris famae officiebat overschaduwde.
損。阻。Qui nomini officient meo 損吾名之諸人。
Suggest a Translation
See an image
- ob+facio, to come in the way of, hinder, oppose, thwart, obstruct: offecerat apricanti, intercepted his sunshine: umbra terrae soli officiens, intervening before: cum ipsi sibi properantes officerent, S.—Fig., to stand in the way of, oppose, obstruct, be detrimental, hurt: quidquid ubique Officit, H.: meis commodis: timor animi auribus officit, S.: officiant laetis ne frugibus herbae, i. e. shut off light and moisture, V.: id (genus) officere libertati, L.: sententiis, to obscure.
-
…qui initium belli facerent, seque ad exercitum proficisci cupere, si prius Ciceronem oppressisset ; eum suis consiliis multum officere. Igitur perterritis ac dubitantibus ceteris C. Cornelius eques Romanus operam suam pollicitus et cum eo L. Vargunteius…
Sallust, Catilina
-
…inest, tanta in bello patere solet. Quem neque gloria neque pericula excitant, nequiquam hortere timor animi auribus officit. Sed ego vos, quo pauca monerem, advocavi, simul uti causam mei consili aperirem. Scitis equidem…
Sallust, Catilina
-
…ab odio, amicitia, ira atque misericordia vacuos esse decet. Haud facile animus verum providet, ubi illa officiunt, neque quisquam omnium lubidini simul et usui paruit. Ubi intenderis ingenium, valet ; si lubido possidet ,…
Sallust, Catilina
-
…est hoc malum, communis metus, commune periculum. nullae sunt occultiores insidiae quam eae quae latent in simulatione offici aut in aliquo necessitudinis nomine. nam eum qui palam est adversarius facile cavendo vitare possis ; hoc vero occultum…
Cicero, in Verrem
-
…laude mea, qui fueris in salute. ego ni te videre scirem, qua mente haec scriberem, quantum offici sustinerem, quanto opere mihi esset in hac petitione Milonis omni non modo contentione, sed etiam dimicatione elaborandum ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…praesertim cum de recuperanda communi libertate consilium initum videretur. Quibus quoniam pro pietate satisfecerit, habere nunc se rationem offici pro beneficiis Caesaris monere, orare Titurium pro hospitio, ut suae ac militum saluti consulat. Magnam manum Germanorum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…quantum sit appareat in alioque ponatur aliudque totum sit, utrum decere an oportere dicas ; oportere enim perfectionem declarat offici, quo et semper utendum est et omnibus, decere quasi aptum esse consentaneumque tempori et personae ; quod cum…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…a. . CICERO APPIO PVLCHRO S. vix tandem legi litteras dignas Ap. Claudio, plenas humanitatis, offici, diligentiae. aspectus videlicet urbis tibi tuam pristinam urbanitatem reddidit ; nam quas ex itinere ante quam ex Asia…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, iudiciorum iniquitate qui hoc non iam dudum statuerit et iudicarit etiam sane sit aliquis dissolutior in iudicando, legum offici rei publicae sociorum atque amicorum neglegentior quid is possitne de istius improbitate dubitare, cum tanta lucra facta, tam…
Cicero, in Verrem
-
…enim fuit committendum ut ille ex Italia prius quam a me conventus esset discederet. hoc dempto munere amoris atque offici sequebatur, ut mecum ipse, ἡ δεῦρ ὁδός σοι τί δύναται νῦν, θεοπρόπε ; prorsus dissolutum offendi navigium…
Cicero, Epistulae ad Atticum