officiositas
offĭcĭōsĭtas, ātis, f. [officiosus],
- obligingness, complaisance, readiness to serve (post-class.), Sid. Carm. 23, 478.
officiōsitās, ātis, f. (officiosus), die Gefälligkeit, Dienstfertigkeit, Eccl.
~atem ‥ ipsius reginae gratam ‥ ducebat
monasteria certabant monachorum atque cleri quodnam in adventu sui carissimi tutoris ampliorem ~atem impenderent
officiosus ‥ et hec ~as
dilationis periculum executionis ~ate et diligentia compensate
quum ‥ pastoris ~as fratres devota alloqueretur caritate [= (Translatio S. Ecgwini) ]Chr. Evesham 33
certum ‥ est quod ~ati vestre plurimas habet gratias quas et aget, auctore Domino, accepto tempore oportuno
offĭcĭōsĭtās, ātis, f. , complaisance, empressement officieux, obligeance : Sid. Carm. 23, 478.
Quia vobis incumbit Officiositas prædicandi, ita vobis subest necessitas audiendi.
In reddenda Officiositate neque negligas, neque exactor appareas.Utuntur Sidonius in Carmine 23. v. 478. Johannes Sarisber. Epist. 178. et alii. Vide alia notione in Officiare.