particularitas

particularitas [LL] , (log. & phil.) condition or quality of pertaining to a particular case or sim., particularity (usu. dist. from universalitas). particularis ‥ et hec ~as, -tis Osb. Glouc. Deriv. 413; succincte nitar ‥ prosequi quod admodum jam diucius ire prosecutum mee possibilitatis pro ~ate desideravi E. Thrip. SS VI 1; substantie ‥ a natura forme communissime gradatim, secundum proportionem receptivitatis materie, ad ~atem tendentis Ps.-Gros. Summa 310; universalitas vel ~as mensure Bacon VIII 177; ad secundum cum dicitur quod particulare est nomen intencionis secunde ‥ dico quod verum est, quia particulare secundum quod opponitur universali imponitur a ~ate in subjiciendo. talis autem ~as non accidit rei nisi secundum esse intellectum Middleton Sent. I p. 236; quantitas proposicionis est universalitas, ~as, indefineitas vel singularitas Wycl. Log. I 17; illis ‥ que sunt per se in genere, contingit per se universalitas et ~as Id. Ente Praed. 13.