patibulatus
pătĭbŭlātus, a, um, adj. [patibulum],
- fastened to the patibulum; yoked, gibbeted, Plaut. Most. 1, 1, 53 (53): patibulatus ferar per urbem, deinde affigar cruci, id. Fragm. ap. Non. 221, 13 (al. patibulum): exitiabili nexu patibulatum relinquens, gibbeted, Ap. Met. 4, 10, 13 (al. patibulum).
patibulātus, a, um (patibulum), mit dem Block (Halsblock) beladen, Plaut. most. 56.
pătĭbŭlātus, a, um, attaché au patibule : Pl. Most. 56.
Patibulo affixus aut destinatus, cruciarius. Laurentius in Amalthea ex Sidonio. Utitur Plautus in Mostellaria Act. 1. sc. 1.