patienter
patienter, patiently, with endurance, submissively
pătĭenter, adv., v. patior, P. a. fin.
patienter, Adv. (patiens), I) mit Ausdauer, geduldig, ferre alqd patienter et fortiter, Cic., patienter et aequo animo, Caes.: alqd patientius ferre, Cic.: alqd patientissime tolerare, Val. Max.: patientissime sustinere malos, Augustin. – II) genügsam, prandere olus. Hor. ep. 1, 17, 12; vgl. patientia no. II, D.
cum tormentis aceretur accerrimis, ~er haec pro Domino, immo gaudenter, ferebat
tortiones crebras corporis ~er ferre
si volumus ‥ visitare Dei templum, necesse habemus ‥ labores et temptationes presentis vite ~er tolerare
reprehensiones sophistarum ~er tolerabat
melior ‥ vir est qui ex vera humilitate ~er sustinet injuriam
fortiter eum manu in maxilla percussit. ipse ‥ ~er sustinens prebuit ei et alteram
consimilem ‥ misericordiam ‥ aliis ostendit, specialiter autem duobus mortem ei intendentibus, ‥ quod tamen rex ~issime tulit
ipse ‥ ~er sustinens eam
tales [sc. iracundos ] si forte in amicitiam receperimus, ~er tolerandi sunt
si patienter / exspectare vales, rem cito nosse potes
expectat ~er homo patiens per plurium annorum curricula
pătĭentĕr (11) (patiens), patiemment, avec patience, avec endurance : Cic. Læl. 91 ; Cæs. C. 3, 15 || patientius Cic. Fam. 1, 8, 4 ; -issime Val. Max. 4, 3, 11.
patienter adv.with comp.
- patiens, patiently, with endurance, submissively: alterum accipere: ferre difficultates, Cs.: prandere olus, H.: patientius eorum potentiam ferre.