paveo
paveo, to be struck with fear, be in terror, tremble, quake with fear, be afraid, be terrified
BWL
the children and mothers stand round trembling in a long train
Could not find paventisque in Logeion dictionaries.
paventisque Verb: present active participle neuter genitive singular, Verb: present active participle masculine accusative plural, Verb: present active participle feminine accusative plural, Verb: present active participle feminine genitive singular, Verb: present active participle masculine genitive singular of paveo
- I Neutr., to be struck with fear or terror, to tremble or quake with fear, to be afraid, be terrified (perh. not used by Cic.; not in Caes.; syn.: tremo, trepido, timeo, metuo): nam et intus paveo et foris formido, Plaut. Cist. 4, 2, 20 (690): mihi paveo, Ter. Phorm. 188; Plaut. Curc. 2, 1, 10 (225): ne pave, id. Am. 5, 1, 58 (1110); id. Mil. 3, 3, 21 (895): quaeres, quando iterum paveas, Hor. S. 2, 7, 69: paventes ad omnia, Liv. 5, 42, 4: repente Maurus incerto vultu pavens ad Sullam accurrit, in great fear, Sall. J. 106, 2; Ov. M. 8, 89: admiratione paventibus cunctis, seized with astonishment, Liv. 7, 34, 7; cf.: speque metuque pavent, Ov. F. 3, 362: in alieno discrimine sibi pavens, ne adlevasse videretur, Tac. H. 2, 63; cf. venae, id. ib. 5, 6: hoc sermone pavent, i.e. express their fears, Juv. 6, 189.—With prepp. (eccl. Lat.): pavete ad sanctuarium meum, Vulg. Lev. 26, 2; cf. id. Deut. 31, 6: pavens pro arcā Dei, id. 1 Reg. 4, 13: pavebit a facie consilii Domini, id. Isa. 19, 17; cf. id. ib. 30, 31; 31, 4: super quo pavet anima, id. Ezech. 24, 21.—
- II Act., to fear, dread, be terrified at: et illud paveo et hoc formido, Plaut. Cist. 2, 1, 59 (261); so with a general object: ad hoc mulieres . . . miserari parvos liberos, rogitare, omnia pavere, Sall. C. 31, 3: noctem paventes, Poët. ap. Cic. Tusc. 2, 10, 23: quis Parthum paveat, quis gelidum Scythen? Hor. C. 4, 5, 25: ut pavet acres Agna lupos capreaeque leones! id. Epod. 12, 25: tristiorem casum, Tac. H. 1, 29: mores alicujus, id. ib. 1, 50: saturam serpentibus ibin, Juv. 15, 3: mortem, Plin. 2, 12, 9, § 54: funera, Hor. C. 4, 14, 49: (Castanea) pavet novitatem, Plin. 17, 20, 34, § 149.—Pass. (in Plin. 31, 9, 45, § 104, read batuerentur): nec pedibus tantum pavendas serpentes, Plin. 8, 23, 35, § 85.—Perh. here too belongs: paveri frumenta dicebant antiqui, quae de vaginā non bene exibant, Fest. p 251 and 253 Müll.; v. Müll. ad loc.—
- β With inf. (poet.): pavetque Laedere jactatis maternas ossibus umbras, Ov. M. 1, 386: nec illae numerare aut exigere plagas pavent, Tac. G. 7.
- 4 PV-, to be struck with fear, be in terror, tremble, quake with fear, be afraid, be terrified: mihi paveo, T.: quaeres, quando iterum paveas, H.: incerto voltu pavens adcurrit, S.: admiratione paventibus cunctis, seized with astonishment, L.: speque metuque, O.: hoc sermone, i. e. express their fears, Iu.: mulieres omnia pavere, S.: noctem paventes, C.poët.: Parthum, H.: casum, Ta.: saturam serpentibus ibin, Iu.: ad omnia, L.: Id paves, ne ducas tu illam, T.: pavetque Laedere umbras, O.: numerare plagas, Ta.: venae pavent, shudder, Ta.
-
…incesserat, adflictare sese, manus supplices ad caelum tendere, miserari parvos liberos, rogitare omnia, omni rumore pavere, superbia atque deliciis omissis sibi patriaeque diffidere. At Catilinae crudelis animus eadem illa movebat, tametsi praesidia parabantur…
Sallust, Catilina
-
…Obstipuere diu, rumpitque silentia voce Pyrrha prior iussisque deae parere recusat, detque sibi veniam pavido rogat ore, pavetque laedere iactatis maternas ossibus umbras. Interea repetunt caecis obscura latebris verba datae sortis secum inter seque volutant. Inde…
Ovid, Metamorphoses
-
…quorum fastigia turpi pallebant musco stabantque sine ignibus arae. Ut templi tetigere gradus, procumbit uterque pronus humi gelidoque pavens dedit oscula saxo atque ita si precibus dixerunt numina iustis victa remollescunt, si flectitur ira deorum, dic ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…Genera ta Caelo, aspi cite religatum a speris Vinctu mque saxis, na vem ut horrisono freto Nocte m paventes ti midi adnectunt na vitae. Satu rnius me si c infixit Iu ppiter, Iovi sque numen Mu lciberi…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…et delicate detulit. aliud molestia, sine commiseratione grave quoddam et uno pressu ac sono obductum qua tempestate Helenam Paris innuptis iunxit nuptiis, ego tum gravida, expletis iam fui ad pariendum mensibus ; per idem tempus Polydorum Hecuba…
Cicero, de Oratore
-
…. qua re bonitate potius nostrorum verborum utamur quam splendore Graecorum, nisi forte sic loqui paenitet qua tempestate Helenam Paris et quae sequuntur. Immo vero ista sequamur asperitatemque fugiamus habeo istanc ego perterricrepam itemque versutiloquas malitias. nec solum…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…sacris initiavit ; Menelaus aegre id passus divortium fecit. quamquam ille pastor Idaeus Menelaum solum contempserat, hic noster Paris tam Menelaum quam Agamemnonem liberum non putavit. est autem C. Herennius quidam tribunus pl ., quem tu…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…olim ex libris Antonii Beccadelli qui Panormita vocari solet, tum Fulvii Orsini Nolhac la bibl. de Fulvio Orsini Paris p. . proximis saeculis iniuria neglectus ab Eduardo Stroebel feliciter in lucem protractus et in Philol. IL p…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…truculentis strepere, rursum viso Caesare trepidare ; murmur incertum, atrox clamor et repente quies ; diversis animorum motibus pavebant terrebantque. tandem interrupto tumultu litteras patris recitat, in quis perscriptum erat, praecipuam ipsi fortissimarum legionum curam ,…
Tacitus, Annales
-
…; non longa quidem nam condidit atra Nox lucem dubiam, pacemque habuere tenebrae. Tunc sic adtonitam venturaque fata paventem Rexit magnanima Vulteius voce cohortem Libera non ultra, parva quam nocte, iuventus, Consulite extremis angusto tempore rebus…
Lucan, Pharsalia