perditim
perdĭtim, adv. [perditus],
- desperately, to desperation: aliquam amare, Afran. ap. Charis. p. 191 P. (Com. Rel. v. 354 Rib.).
perditim, Adv. (perditus), unmäßig, amare, sterblich, Afran. com. 354.
perdĭtim (perditus), éperdument : Afran. 354.