About Report a problem

Menu

perdocere

perdocere [CL] 1 to instruct thoroughly, inform; b (w. acc. & inf.); c (w. indir. qu.). pastor curans mitissimus agnos / lingua perdocuit, manibus baptismate tinxit Frith. 902; cum adhuc majora, Spiritu Sancto ~ente, ‥ invenisset V. Rob. Knaresb. 11.  b plurimos ‥ legitimum paschae tempus observare ~uit Bede HE V 15 p. 316; hec omnia ineffabilibus Dei mysteriis ‥ et non humanis viribus aut incertis casibus accidisse ~eam Eul. Hist. I 298.  c quantum a timore inimici libera esset sua anima ~uit Bede Retract. 1013; quam sit autem necessaria exterioris hominis afflictio manifestissime ~emur ‥ apostolo ita pronuntiante Ailr. Spec. Car. II 6. 16; 1168 si perfecte vis instrui, disce vel nunc quod te hactenus arbitror ignorare: te mulieres fidelissime ~ebunt quanta sint prohibiti amoris incendia J. Sal. Ep. 249 (273). 2 (w. artefact or abstr. as subject) to inform, teach clearly; b (w. acc. of thing taught); c (w. acc. & inf.). si vellet lector inspicere, posset uberius pagina ~ere Lucian Chester 67.  b evangelica veritas ista ~uit H. Reading (I) Haeret. I 2.  c ratio jam firmamentum ‥ ~uit esse compositum Petrus Dial. 556; quod ‥ evenire quotidianis experimentis ~emur Ailr. Spec. Car. II 14. 560. 3 (p ppl.) learned, skilled. modis ut noceat est [Satan] mille perdoctus J. Howd. Cant. 165.

Saved

Recent