perdoleo
perdoleo, to pain deeply, grieve greatly
per-dŏlĕo, ŭi, ĭtum, 2, v. n.,
- to pain or grieve greatly (ante-class.): id perdolitum est T. Manlio, Q. Claud. ap. Gell. 9, 13, 13: tandem perdoluit, Ter. Eun. 154.
per-doleo, doluī, dolitum, ēre, sehr-, tief schmerzen, perdoluit (sc. tibi), Ter. eun. 154: id perdolitum est cuidam T. Manlio m. folg. Acc. u. Infin., Claud. Quadrig. bei Gell. 9, 13. § 13.
perdoleo uī, —, ēre,
- to pain deeply, grieve greatly: tandem perdoluit (sc. tibi), T.