perditio
perdĭtĭo, ōnis, f. [perdo],
- ruin, perdition (post-class.): perditionis iter, Alcim. 4, 138; Lact. 2, 14, 11; 4, 18, 32; Vulg. Matt. 7, 13 et saep.; cf. perditio, ἀπώλεια, Gloss. Philox.
perditio, ōnis, f. (perdo), I) das Verderben, die Vernichtung, Lact. 2, 14, 11 u. 4, 18, 32 u.a. Eccl.: perditionem eius meditari, Oros. 2, 5, 5. – II) = ἀπώλεια, das Verlieren, der Verlust, Itala (frgm. Weing.) Ezech. 28, 7. p. 102 R.: famae, Fulg. contin. Verg. p. 151 M.: Plur., Salv. de gub. dei 6, 13, 78; adv. avar. 1, 1, 3.
exitium, i. periculum, mors, perdictio
longe a loco ~onis inventi sunt sicuti fluctus cotidie sevientes eos asportaverunt
sequetur ‥ terre motus mirabilis et destruentur loca consueta ~oni
olim in tempore Noe diluvio / fertur mortalium facta perdicio
inde oriebatur occasio ~onis ‥ comitis
rex ‥ cujus subitanea mors et ~o tam dolorosa ‥ fuit ‥ regno Scocie
fateor vos esse ‥ ecclesie mee fundatorem, que nunc in ~onis puncto et exheredacionis consistit periculo
timendum est ‥ ne ejus corporalis incommoditas multis animabus causa ~onis existat
deputatus est cum sua pecunia ad ~onem
a fidei prefate recta semita abducens(
nec ‥ remedium sospitatis fomitem nutriat ~onis [gl.: i. interitus ]
quo ‥ viventibus ‥ causam salutis sua ~one relinqueret
ille qui homines ‥ de via mortis et ~onis ad viam vite et beatitudinis ‥ reducturus
per immanem hostium rabiem intentatur ad ~onem, ad salvationem disponatur per salvivificam [sic ] presulum sanctimoniam
ne forte nos ‥ ira [sc. Dei ] corripiat et vel temporalibus damnis juste saeviens affligat vel ad perpetuam ~onem districtius examinans tollat
quam jocunda est beatitudo aeterna et quam misera ~o sempiterna
prudentia carnis mors est que momentanee voluptatis pretio de ~one negotiatur eterna
ut mors mihi fiat, et eterna ~o, si in morte fratris tui culpabilis existo
forte sic a filio ~onis subtrahere te poteris
filius ~onis dicitur(v.
medicamentum ‥ pro salute animarum ‥ filii ~onis ad cumulum sue damnationis instigante Sathana usurpaverunt
pecunia tua tecum sit in ~one, quoniam donum Dei existimasti pecunia possideri
tunc xviij car[ucae ], hominum modo vij, et hec ~o fuit ‥ per mortem bestiarum
tua ambitio et fratris tui datio indiscreta est bonorum tuorum justa ~o
Normannos cum magno pudore et divitiarum ~one fortiter de Anglia expulerunt
summa debiti ita ‥ excredit quod omnia que habebat in periculo future ~onis erant
propter ~onem ducatus Normannie
propter ‥ thesaurorum suorum ~onem
de morte ‥ vel proditione vel ~one alicujus membri respondeant
dampnati ‥ ad membrorum ~onem
causa ~onis vocis
dampnati ‥ ad membrorum ~onem
nullus ‥ ministrorum meorum ultra illum insequi audeat ‥ sub poena ~onis dextri pedis
sub pena ‥ ~onis vj s. viij d. communitati
sub pena ~onis salarii
preceptum est illud reparare citra proximam curiam sub pena ~onis ejusdem [sc. tenementi ]
volumus ‥ quod capitaneus vel magister prisonarium recipiens de suo soldario ad lanceam ‥ . infra octo dies nobis ‥ fideliter representet sub pena ~onis partis sue
W. et W. pistorum ‥ in lucro et ~one participancium
qui de ~one fame ninium contristatur ‥ non est dignus regno Dei
ejus [sc. aque ] corpulentia causa est ut sine ~one sic frigiditas possit ab ea separari
visus spirituum ~one obtenebratur
acquisicio vel ~o nominis
cum nec discrecio vigeat in vobis ‥ nec quicquam nisi ‥ temporis ~o
rimatus sum viscera terre et inveni ibi vanitatem et temporis ~onem
perdĭtĭō, ōnis, f. (perdo), perte, ruine : Gloss. Phil. || perdition : Lact. Inst. 2, 14, 11.
- 1. het te gronde richten, vernietiging, ondergang; ➤ perditionis iter;
- 2. verlies.