perdo
perdo, to make away with, destroy, ruin, squander, dissipate, throw away, waste, lose
BWL
he destroyed the state
I have squandered all the rewards of diligence
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.: aliquem perditum ire, Plaut. Aul. 4, 10, 5 (735): Juppiter fruges perdidit, Cic. Rosc. Am. 45, 131: funditus civitatem, id. Att. 6, 1, 5: se ipsum penitus, id. Fin. 1, 15, 49: perdere et affligere cives, id. Rosc. Am. 12, 33: perdere et pessundare aliquem, Plaut. Bacch. 3, 3, 3 (407): aliquem capitis, i.e. to charge with a capital offence, id. As. 1, 2, 6 (132); id. Bacch. 3, 3, 86 (490): sumat, consumat, perdat, squander, Ter. Heaut. 465; so, perde et peri, Plaut. Truc. 5, 59 (951): perdere et profundere, to waste, Cic. Fam. 5, 5, 3: perdere tempus, id. de Or. 3, 36, 146: operam, id. Mur. 10, 23; cf.: oleum et operam, id. Fam. 7, 1, 3: Decius amisit vitam: at non perdidit, Auct. Her. 4, 44, 57: cur perdis adulescentem nobis? cur amat? Cur potat? Ter. Ad. 61.—In execrations (very common): di (deaeque omnes) te perduint, may the gods destroy you! See the passages with perduint cited init.—Pass. (late Lat.): verbis perderis ipse tuis, Prosp. Epigr.: impii de terrā perdentur, Vulg. Prov. 2, 22: quasi sterquilinium in fine perdetur, id. Job, 20, 7.—
- II Transf., in gen., to lose utterly or irrecoverably: eos (liberos), Cic. Fam. 5, 16, 3: omnes fructus industriae et fortunae, id. ib. 4, 6, 2: litem, to lose one's cause, id. de Or. 1, 36, 167: libertatem, id. Rab. Post. 9, 24: dextram manum, Plin. 7, 28, 29, § 104: memoriam, Cic. Sen. 7, 21: causam, id. Rosc. Com. 4, 11: spem, Plaut. Rud. 1, 4, 3 (222): vitam, Mart. Spect. 13, 2: perii hercle! nomen perdidi, i.e. I have quite forgotten the name, Ter. Phorm. 386.—Pass. (late Lat.): si principis vita perditur, Amm.14, 5, 4; Hor. S. 2, 6, 59 (v. supra).—Of loss at play: ne perdiderit, non cessat perdere lusor, Ov. A. A. 1, 451; Juv. 1, 93.
- —Hence, perdĭtus, a, um, P. a., lost, i. e.,
- A Hopeless, desperate, ruined, past recovery (class.; syn. profligatus): perditus sum, i. q. perii, I am lost! Plaut. Bacch. 5, 1, 6 (1092); id. Rud. 5, 1, 3 (1283): per fortunas vide, ne puerum perditum perdamus, Cic. Fam. 14, 1, 5: perditus aere alieno, id. Phil. 2, 32, 78: lacrimis ac maerore perditus, id. Mur. 40, 86: tu omnium mortalium perditissime, id. Verr. 2, 3, 26, § 64: rebus omnibus perditis, id. Caecin. 31, 90: senatoria judicia, id. Verr. 1, 3, 8: valetudo, id. Tusc. 5, 10, 29.—
- 2 In partic., desperately in love; lost, ruined by love (poet.): amore haec perdita est, Plaut. Cist. 1, 2, 13 (132): in puellā, Prop. 1, 13, 7: amor, Cat. 89, 2.—
- B Lost in a moral sense, abandoned, corrupt, profligate, flagitious, incorrigible: adulescens perditus ac dissolutus, Cic. Tusc. 4, 25, 55: homo contaminatus, perditus, flagitiosus, id. Verr. 2, 3, 58, § 134: abjecti homines et perditi, id. Mil. 18, 47; id. Cat. 1, 6, 9: homo perditā nequitiā, id. Clu. 13, 36: perdita atque dissoluta consilia, id. Agr. 2, 20, 55: luxuriae ac lasciviae perditae, Suet. Calig. 25: nihil fieri potest miserius, nihil perditius, nihil foedius, Cic. Att. 8, 11, 4; id. Q. Fr. 3, 9, 1; Cat. 42, 13.—Hence, sup.: omnium mortalium perditissimus, Cic. Verr. 2, 3, 26, § 65; Just. 21, 5, 5.—Adv.: perdĭtē.
- 1 In an abandoned manner, incorrigibly: se gerere, Cic. Att. 9, 2, A, 2.—
- 2 Desperately, excessively: amare, Ter. Phorm. 82: conari, Quint. 2, 12, 5.
➳ anc. forme du subj. perduim, is, it, int Pl. Aul. 664 ; Amph. 845 ; Cic. Att. 15, 4, 3 || perire sert de passif ; en dehors de perditus, un seul ex. de passif, perditur Hor. S. 2, 6, 59.
- 1. te gronde richten, verderven, ongelukkig maken, vernietigen, verwoesten, ondermijnen [civitatem; alqm capitis iem. om het leven brengen; serpentem doden; imperii mores]; ➤ puerum perditum ~ volledig te gronde richten; perde et peri; sprw.: stultum facit Fortuna quem vult ~;
- 2. verdoen, verspillen, verkwisten [diem; fortunas suas; operam; verba];
- 3. verliezen, beroofd worden van, kwijtraken [partem exercitūs; liberos; dextram manum; arma; spem; libertatem; memoriam; nomen vergeten; causam of litem een proces verliezen; veteres mores];
- 4. (abs.) verliezen, verliezer zijn [in alea].
失落。丢。壤。通。輸。虧本。折本。敗。— nomen 亡其名。— rem paternam 浪费家業。— adolescentem 壤幼年人。— tempus 妄费光陰。— oleum et opus 妄費工夫。— aquam 錯過言隙。悞言。— eum capitis 殺彼。— mores 壤風俗。— stomachum 壓怒。
Suggest a Translation
See an image
- (subj.perduint, T., C.), didī, ditus, ere, to make away with, destroy, ruin, squander, dissipate, throw away, waste, lose: fruges: se ipsum penitus: sumat, consumat, perdat, squander, T.: tempora precando, O.: oleum et operam.—Freq. in forms of cursing: te di deaeque omnes perduint, T.—Supin. acc.: Quor te is perditum?T.: se remque p. perditum ire, S.: Perditur haec lux, H.—To lose utterly, lose irrecoverably: omnīs fructūs industriae: litem, lose one's cause: causam: nomen perdidi, i. e. have quite forgotten, T.: ne perdiderit, non cessat perdere lusor, O.: perdendi temeritas (in gaming), Ta.
-
…est, cum est ex urbe depulsus. palam iam cum hoste nullo impediente bellum iustum geremus. sine dubio perdidimus hominem magnificeque vicimus, cum illum ex occultis insidiis in apertum latrocinium coniecimus. quod vero non cruentum mucronem ,…
Cicero, in Catilinam
-
…Coa veste movere sinus, aut quid Orontea crinis perfundere murra, teque peregrinis vendere muneribus, naturaeque decus mercato perdere cultu, nec sinere in propriis membra nitere bonis crede mihi, non ulla tuae est medicina figurae nudus Amor…
Propertius, Elegies
-
…mihi obviam cuppedenarii omnes, Cetarii, lanii, coqui, fartores, piscatores ; Quibus et re salva et perdita profueram, et prosum saepe. Salutant ; ad coenam vocant ; adventum gratulantur. Ille ubi miser famelicus videt…
Terence, Eunuchus
-
…autem anxius erat dubitans, in maxumo scelere tantis civibus deprehensis quid facto opus esset poenam illorum sibi oneri inpunitatem perdundae rei publicae fore credebat. Igitur confirmato animo vocari ad sese iubet Lentulum, Cethegum, Statilium, Gabinium itemque…
Sallust, Catilina
-
…quae nec pernumerare curiosi possint nec mala fascinare lingua. Miser Catulle, desinas ineptire, et quod vides perisse perditum ducas. fulsere quondam candidi tibi soles, cum ventitabas quo puella ducebat amata nobis quantum amabitur nulla. ibi…
Catullus, Carmina
-
…ardeat et mundi moles obsessa laboret. Tela reponuntur manibus fabricata Cyclopum poena placet diversa, genus mortale sub undis perdere et ex omni nimbos demittere caelo. Protinus Aeoliis Aquilonem claudit in antris et quaecumque fugant inductas flamina nubes emittitque…
Ovid, Metamorphoses
-
…qui si occeperit ludum iocumque dices Illum alterum fuisse praeut quae dabit huius rabies. Ut illum Di Deaeque senium perdant qui me hodie remoratus est, Meque adeo qui restiterim ; tum autem qui illum flocci fecerim. Sed eccum…
Terence, Eunuchus
-
…dictum, et sapienter. Papae Iugularas hominem. Quid ille Mutus ilico. Quidni esset Di vestram fidem hominem perditum Miserumque, et ilium sacrilegum. Quid illud Gnatho Quo pacto Rhodium tetigerim in convivio, Nunquam tibi dixi Nunquam…
Terence, Eunuchus
-
…vestes, et levis inpulsos retro dabat aura capillos, auctaque forma fuga est. Sed enim non sustinet ultra perdere blanditias iuvenis deus, utque monebat ipse Amor, admisso sequitur vestigia passu. Ut canis in vacuo leporem cum…
Ovid, Metamorphoses
-
…. Meum est. Dolet dictum imprudenti adolescenti et libero. At te Di perdant. Quid ille, quaeso Perditus. Risu omnes qui aderant emoriri denique Metuebant omnes iam me. Non iniuria. Sed heus tu, purgone…
Terence, Eunuchus