perverto
perverto, to overturn, overthrow, throw down
Could not find peruersa in Logeion dictionaries.
peruersa Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of perverto
peruersa Noun: neuter accusative plural, Noun: neuter nominative plural, Noun: neuter vocative plural of perversum
- I Lit.: pinus proceras pervortunt, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 196 Vahl.): (coqui) aulas pervortunt, Plaut. Cas. 4, 1, 16 (774): turrim ballistā, id. Bacch. 4, 4, 59 (698): tum visam beluam immanem, quācunque incederet, arbusta, virgulta, tecta pervertere, Cic. Div. 1, 24, 49: perversae rupes, broken, craggy rocks, Liv. 21, 33.—
- B Esp., in wrestling or boxing, to throw down, knock down; hence: si rex opstabit ob viam, regem ipsum prius pervortito, Plaut. Stich. 2, 1, 14 (287).—
- II Trop.
- A To overthrow, subvert; to destroy, ruin, undo, corrupt: cito homo pervorti potest, Plaut. Poen. 4, 2, 52 (874): labefactare atque pervertere amicitiam aut justitiam, Cic. Fin. 3, 21, 70: quidam, propositis malorum et bonorum finibus, omne officium perverterunt, id. Off. 1, 2, 5: omnia jura divina atque humana, id. ib. 1, 8, 26: ipse (Quinctius) postquam Junium pervertit, totam causam reliquit, id. Quint. 39, 108: hostium vim se perversurum putavit, pervertit autem suam, id. Div. 2, 56, 115; id. Brut. 79, 273: aliquem amicitiā alicujus, Tac. A. 13, 45: aliquem, id. H. 3, 38: aliquos et ambitio pervertet, Quint. 12, 8, 2.—
- B To put down, confute, silence one (in allusion to the meaning I. B. supra): nemo umquam me tenuissimā suspicione perstrinxit, quem non perverterim ac perfregerim, Cic. Sull. 16, 47: numquam ille me opprimet consilio, numquam ullo artificio pervertet, id. Div. in Caecil. 14, 44.
- —Hence, perver-sus (pervorsus), a, um, P. a., turned the wrong way, askew, awry (cf. praeposterus).
- A Lit.: rectus perversusque partus, Varr. ap. Gell. 16, 16, 4: perversas induit comas, gets her false hair on awry, Ov. A. A. 3, 246: pondere capitum perversa ova, Plin. 10, 16, 18, § 38: perversa vestis, i. e. pulla, Sen. Ira, 1, 16, 5: Roscius erat perversissimis oculis, quales sunt strabonum, dreadfully squint-eyed, Cic. N. D. 1, 28, 79.—
- B Trop., perverse, not right, wrong, evil, bad: dies pervorsus atque advorsus, Plaut. Men. 5, 5, 1 (899): nihil pravum et perversum, Cic. Rosc. Com. 10, 30: quid magis inquinatum, deformatum, perversum, conturbatum dici potest, id. Har. Resp. 12, 25: homo praeposterus atque perversus, id. Clu. 26, 71: sapientia, id. Mur. 36, 75: mos, id. Rosc. Com. 18, 56: bellum Contra fata deūm perverso numine poscunt, Verg. A. 7, 584: perversa grammaticorum subtilitas, Plin. 35, 3, 4, § 13: ambitio, Quint. 10, 7, 21: generatio perversa, wicked, Vulg. Deut. 32, 20 et saep. —As subst.: perversum, i, n., a wrong, evil: in perversum sollers, Sen. Vit. Beat. 5, 3.—Hence, adv.: perversē (pervor-sē), awry, the wrong way.
- 1 Lit.: sella curulis in senatu perverse collocata, Suet. Galb. 18.—
- 2 Trop., perversely, wrongly, badly, ill: dicere, Enn. ap. Gell. 11, 4, 3 (Trag. v. 229 Vahl.); so, dicere, Cic. de Or. 1, 33, 150: erras pervorse, pater, Plaut. Most. 4, 2, 36 (920): interpretari, id. Truc. 1, 2, 41 (135): si quid fleri pervorse videt, id. Pers. 3, 1, 40 (368): vides, id. Merc. 2, 2, 20 (291): si quid perverse tetreque factum est, Cato ap. Gell. 10, 23, 4: uti deorum beneficio, Cic. N. D. 3, 28, 70: imitari, id. Off. 3, 32, 113: quiescite agere perverse, Vulg. Isa. 1, 16.—Comp.: perversius, Tert. Apol. 2.—Sup.: perversissime suspicari, Hier. in Matt. 1, 25.
- 1. omkeren, omverwerpen, ten val brengen, neerwerpen [aulas; turrim]; ➤ rupes perversae neergestorte rotsblokken;
- 2. omdraaien, omkeren, verdraaien, vervormen [ova, voltum]; ook metaf. [historiam];
- 3. (metaf.) vernietigen, te gronde richten [iura divina; iustitiam; amicitiam; omne officium; civitatem]; ➤ perverso more tegen de gewoonte; perverso numine tegen de wil v.d. godheid in; / vgl. ook perversus.
顚倒。壞。— omnia jura divina et humana 犯天理舆人倫。— ejus mores 壞其心。— tecta 拆屋。
Suggest a Translation
See an image
- to overturn, overthrow, throw down: arbusta, tecta.—Fig., to overthrow, subvert, abuse, misuse, destroy, ruin, undo, corrupt: amicitiam: omnia iura: hostium vim, suam: Contra fata deūm, perverso numine, reversing their will, V.—To trip up, put down, confute: me numquam ullo artificio: semet, Ta.: Germanici liberos, i. e. exclude from the succession, Ta.
-
…ab honorum perfunctione aditum omnium concessu ad summam auctoritatem dabat, is eius omnem spem atque omnia vitae consilia morte pervertit. Fuit hoc luctuosum suis, acerbum patriae, grave bonis omnibus ; sed ei tamen rem publicam casus secuti…
Cicero, de Oratore
-
…planum factum sit, id hoc genere iudici redigi solere. nunc vero quid agitur ubi terrarum sumus quid tam perversum, ; tam ; praeposterum dici aut excogitari potest accusatur is qui non abstulit a rege, sicut…
Cicero, pro Rabirio Postumo
-
…diligit et alterum anquirit, cuius animum ita cum suo misceat, ut efficiat paene unum ex duobus sed plerique perverse, ne dicam impudenter, habere talem amicum volunt, quales ipsi esse non possunt, quaeque ipsi non tribuunt…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…erit enim honestum, certe fatebuntur esse melius. ita erit beata vita melius aliquid ; quo quid potest dici perversius Quid cum fatentur satis magnam vim esse in vitiis ad miseram vitam, nonne fatendum est eandem vim in virtute…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…quae ut essent vera, coniungi debuerunt ; nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Itaque contra est, ac dicitis ; nam constitui virtus nullo modo potest, nisi ea, quae sunt…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…mensas, abditos ac penetralis focos, occulta et maribus non invisa solum, sed etiam inaudita sacra inexpiabili scelere pervertit, idemque earum templum inflammavit dearum quarum ope etiam aliis incendiis subvenitur. quid de patria loquar qui primum eum…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…vetustas, quae Persae, quae Syri, quae reges omnes qui Europam Asiamque tenuerunt semper summa religione coluerunt, perverteris ; quae denique nostri maiores tam sancta duxerunt ut, cum refertam urbem atque Italiam fanorum haberemus, tamen nostri…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…. Huic loco sic soletis occurrere non idcirco non optume nobis a dis esse provisum, quod multi eorum beneficio perverse uterentur ; etiam patrimoniis multos male uti, nec ob eam causam eos beneficium a patribus nullum habere. Quisquam…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…ut vis acciderit, magna enim quaestio est, modo maneat id quod negari non potest, nisi omnem historiam perverterimus, multis saeclis verax fuisse id oraculum. Sed omittamus oracula ; veniamus ad somnia. De quibus disputans Chrysippus…
M. Tullius Cicero, De Divinatione