praecinctura
praecinctūra, ae, f. [praecingo],
- a girding, girdle, Macr. S. 2, 3; Vitr. 10, 21 Schneid. N. cr.
praecīnctūra, ae, f. (praecingo), die Umgürtung, Cic. fr. G. b. 2 = Macr. sat. 2, 3, 9. Vitr. 10, 15, 6.
præcīnctūra, æ, f. , enceinte : Vitr. Arch. 10, 15, 6 || manière de se ceindre, de porter la toge : Macr. Sat. 2, 3.
Sed et Præcincturas, et telonea in omni regno suo nobis.... indulsit.Apud Duchesnium in Histor. Limburgensi pag. 25.