praecipitator
praecĭpĭtātor, ōris, m. [praecipito],
- a destroyer, overthrower (late Lat.), Aug. c. Duas Epp. Pelag. 1, 4.
legis Christianae rectores non jam rectores sed ~ores, ac ‥ paene omnis justitiae effecti subversores
totius multitudinis ‥ una voce W. recti amatorem, et episcopos ‥ justitie ~ores esse concrepantis
pastor predator fit, princeps precipitator, / et dux seductor
facile ‥ a Domino remittitur ~oris [v. l. precipitationis ] temeritas apud quem difficile curatur studii iniquitas. unde ‥ minus ‥ peccare videtur qui cum pulchra muliere fornicatur, quem species ad fornicandum impellit, quam ille qui cum turpi muliere fornicatur, quem nulla causa impulsiva ad hoc impulit nisi sola iniquitas mentis
ad hoc enim laboret sublimator, ut Mercurio humiditatem flegmaticam auferat, et fetulentam substantiam, et sic mortificatur. non enim sic mortuus perficit opus nisi fixetur, ad quod insudat ~or cum ignis tanta violentia
præcĭpĭtātŏr, ōris, m. , celui qui fait tomber, qui détruit : Aug. Pelag. 1, 4, 8 ; Grat. 14, 27.