praecingere

praecingere [CL] 1 to encircle (w. belt, girdle, or sim. garment), to gird (also in fig. context). b to gird (w. or as w. weapon or arms, or in preparation for contest, struggle, or labour; freq. fig. or in fig. context). c to gird (w. insignia of office), to invest or promote (w. or to some rank, dignity, or honour). introgressis in capitulum fratribus ‥ ~ant se linteis abbas et prior Lanfr. Const. 110; ille Diones / baltheus, illa tuos precinget fascia lumbos Hanv. IX 303; ~e me, Domine, zona justicie, et constringe in me dileccionem Dei et proximi (Ord. Sal.) HBS XXVII 3; precinctus, A. ygurd WW. b se ‥ veri Dei militem esse proposuit deinde praecinctus spiritalibus armis adversus teterrimi hostis insidias scutum fidei Felix Guthl. 27 (cf. Eph. vi 11–17); Daniel vidit virum praecinctum [ad] renes Alcuin Exeg. 1098A (v. praecinctio); quintum [sc. opus] faciet cum ~et se et transiens ministrabit illis ubi erit precipue quies Eul. Hist. I 12; Dominus regnavit, decorem induit, Dominus induit fortitudinem et precinsit se [v. l. precinxit se virtute, precinxit se, precinxit me] Pass. Marg. 534. c precinxit eum rex comitem Buchanie Plusc. XI 6. 2 (transf.) to surround (in manner of a ring, band, or belt), encircle, girdle. sicut Scylla monstris ita et haec [sc. Hydra] serpentibus praecincta fuisse fingitur Lib. Monstr. III 3; cum dicis sexaginta, pollicem ‥ curvatum indice circumflexo diligenter a fronte ~es Bede TR 1; juxta murum ‥ quo Romani ‥ totam a mari ad mare praecinxere Brittaniam Id. HE III 2; unde quo glaucis cupiunt crispare fluentis / littora, quin refluis satagunt nudare meantes / cursibus, et terram praecingunt cerula sanctam Æthelwulf Abb. 97; lactea stelliferum precingat colla monile Vinsauf PN 604.

Menu

Word wheel

praecingere

Saved

Recent