praefigo
praefigo, to fasten before, set up in front, affix
Frieze-Dennison Vergil
praefīgō, fīxī, fīxus, 3, a.: to fasten before, in front of, w. acc. and dat., 11.778; on the end, 9.466; to tip, head, point, 5.557.
Could not find praefixae in Logeion dictionaries.
praefixae Verb: perfect passive participle feminine genitive singular, Verb: perfect passive participle feminine dative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative plural of praefigo
prae-fīgo, xi, xum, 3, v. a., to fix or fasten before, to set up in front, to fix on the end or extremity of.
- I Lit. (class., but not in Cic.): ripa erat acutis sudibus praefixis munita, Caes. B. G. 5, 18; so, praefigere aëneos cancellos foraminibus, Col. 8, 17, 6: arma puppibus, Verg. A. 10, 80: in hastis Praefigunt capita, id. ib. 9, 466; cf.: vexillum in biremis puppe, Suet. Calig. 15: rostrum lupi villarum portis, Plin. 28, 10, 44, § 157: caput hastae, Suet. Caes. 85.— Poet.: nigrum theta (i. e. Θ, as a sign of death on Roman inscriptions) vitio, to mark crime with the black theta, i.e. to condemn it, Pers. 4, 13.—
- II Transf., aliquid aliquā re.
- A To tip, head, point, etc.: asseres cuspidibus praefixi, Caes. B. C. 2, 2: jacula praefixa ferro, Liv. 26, 4, 4: aere aut ferro praefixae hastae, Curt. 3, 2, 7: ferro praefixum robur acuto, Verg. A. 10, 479: ora capistris, to muzzle, id. G. 3, 399.—
- B To close, block up (post-Aug.): prospectus om nes, to wall up, build up, Plin. 19, 4, 19, § 59: fenestrae praefixae, Dig. 8, 2, 5.—*
- C To pierce, transfix with something: latus praefixa veru, Tib. 1, 7, 55 (6, 49).—*
- D To enchant, bewitch, Quint. Decl. 10, 8.
prae-fīgo, fīxī, fīxum, ere, vorn anheften, vorstecken, I) eig.: arma puppibus, Verg.: rostrum lupi villarum portis, Plin.: capita in hastis, Verg.: ripa praefixis sudibus munita, Cic.: caput praefixum hastae, Suet.: praefixa contis capita gestabantur, Tac. – poet., nigrum vitio theta (d.i. Θ [Abkürzung von ΘΑΝΑΤΟΣ] als Verdammungsurteil auf den Stimmtäfelchen in Gerichten über Leben und Tod), verurteilen, verwerfen, Pers. 4, 13. – II) übtr.: A) vorn mit etw. versehen, -beschlagen, loca sudibus, Salv.: ora capistris, Maulkörbe anlegen, Verg.: so auch praefixa cornua ferro, Ov.: spicula auro praefixa, Curt.: iacula praefixa ferro, Liv.: hastae ferro praefixae, Curt. – B) verschließen, versperren, prospectum, Plin.: praefixae fenestrae, ICt. – C) durchbohren, stat latus praefixa veru, Tibull. 1, 6, 49. – D) bezaubern, Ps. Quint. decl. 10, 8.
See: praefigere
præfīgō, (12) īxī, īxum, ĕre, tr., ¶ 1 ficher (planter, enfoncer) au bout ou par devant : Cæs. G. 5, 18, 3 ; Suet. Cal. 15 || attacher (fixer) au bout ou en avant : Liv. 26, 4, 4 ; Virg. En. 10, 479 || [poét.] placer devant : Pers. 4, 13 ; v. Theta || boucher, obturer : Plin. 19, 59 ¶ 2 garnir en avant : ferratis ora capistris Virg. G. 3, 399, garnir les bouches de muselières ferrées || [surtout au part. præfixus ] muni à lʼextrémité : asseres cuspidibus præfixi Cæs. C. 2, 2, 2, des pieux munis de pointes de lance à leur extrémité, cf. Liv. 26, 4, 4 ; Curt. 3, 2, 7 ; Virg. En. 10, 479 ¶ 3 percer, transpercer : Tib. 1, 7, 55 ¶ 4 enchanter, ensorceler : Ps. Quint. Decl. 10, 8.
- 1. aan de voorkant bevestigen, vastmaken (aan: dat.; in m. abl.; ad) [arma puppibus; capita in hastis steken op]; ➤ ripa erat praefixis sudibus munita door in de oever ingeslagen palen;
- 2. aan de voorkant beslaan met, voorzien van (m. abl.); ➤ ferro praefixae hastae; latus praefixa verū de zijde doorboord door een werpspies (Tib.);
- 3. barricaderen, versperren [aditūs; ora].
prae-fīgō fīxī, fīxus, ere,
- to fasten before, set up in front, affix: ripa sudibus praefixis munita, Cs.: arma puppibus, V.—To tip, head, point: asseres cuspidibus praefixi, Cs.: iacula praefixa ferro, L.: ferro praefixae hastae, Cu.: ora capistris, muzzle, V.—To pierce, transfix: latus praefixa veru, Tb.