praepositus
praepositus, preferable, preferred
praepositus2, a prefect, president, chief
Could not find praepositique in Logeion dictionaries.
praepositique Noun: masculine nominative plural, Noun: masculine vocative plural, Noun: masculine genitive singular of praepositus
praepositique Verb: perfect passive participle neuter genitive singular, Verb: perfect passive participle masculine vocative plural, Verb: perfect passive participle masculine genitive singular, Verb: perfect passive participle masculine nominative plural of praepono
- P. of praepono, preferable, preferred.—As substn., that which is desirable(opp. both to the absolete good, and to evil).
- P. of praepono, a prefect, president, chief: legatorum tuorum.
-
…incommodum atque illam labem atque ignominiam rei publicae querar, cum prope inspectantibus vobis classis ea cui consul populi Romani praepositus esset a praedonibus capta atque depressa est pro di immortales tantamne unius hominis incredibilis ac divina virtus tam brevi tempore…
Cicero, pro Lege Manilia
-
…posse denique sciri, quid futurum esset. Ergo nec de Oedipode potuisse Apollinem praedicere nullis in rerum natura causis praepositis, cur ab eo patrem interfici necesse esset, nec quicquam eius modi. Quocirca, si Stoicis, qui…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…et calamitas esset accepta. haec autem istius vituperatio atque infamia confirmabatur eorum sermone qui a suis civitatibus illis navibus praepositi fuerant. qui ex illo numero reliqui Syracusas classe amissa refugerant dicebant quot ex sua quisque nave missos sciret esse…
Cicero, in Verrem
-
…modi periculo ut aut interire aut aperiri aut intercipi possint. primum igitur scito primum me non esse rogatum sententiam praepositumque esse nobis pacificatorem Allobrogum, idque admurmurante senatu neque me invito esse factum. sum enim et ab observando homine…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…de Gallia. xxi die litteras habebat Germanos illasque nationes re audita de Caesare legatos misisse ad Aurelium qui est praepositus ab Hirtio, se quod imperatum esset esse facturos. quid quaeris omnia plena pacis, aliter ac mihi Calvena…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…Graeci tyrannum vocant ; nam regem illum volunt esse, qui consulit ut parens populo conservatque eos, quibus est praepositus, quam optima in condicione vivendi, sane bonum, ut dixi, rei publicae genus, sed tamen inclinatum…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…. Expositis militibus naves eadem nocte Brundisium a Caesare remittuntur, ut reliquae legiones equitatusque transportari possent. huic officio praepositus erat Fufius Calenus legatus, qui celeritatem in transportandis legionibus adhiberet. sed serius a terra provectae naves neque usae…
Julius Caesar, Civil War
-
…legis, cum esset controversia nulla facti, iuris tamen disceptationem esse voluit, et ei lecti iudices, isque praepositus ; est ; quaestioni qui haec iuste sapienterque disceptet, reliquum est, iudices, ut nihil iam…
Cicero, pro Milone
-
…bello, ab eodem Cn. Pompeio omnium rerum egregiarum exempla sumantur. qui quo die a vobis maritimo bello praepositus est imperator, tanta repente vilitas ex summa inopia et caritate rei frumentariae consecuta est unius hominis spe ac nomine…
Cicero, pro Lege Manilia
-
…quod praeponatur aliis. id mihi magnum videtur. itaque dicebat plus tribui divitiis a Zenone, qui eas in praepositis poneret, quam ab Aristotele, qui bonum esse divitias fateretur, sed neque magnum bonum et prae rectis honestisque…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
PRAEPO´SITUSwhich means a person placed over, was given as a title in the later times of the Roman Empire to many officers: of these the most important was the Praepositus Sacri Cubiculi, originally a freedman (cf. Suet. Doom. 16), but afterwards of high rank as chief chamberlain in the emperor's palace (Cod. 12, tit. 5; Cod. Theod. 6, tit. 8). Under him was the Primicerius, together with the Cubicularii and the corps of Silentiarii, commanded by three decuriones, who preserved silence in the interior of the palace. (Cod. 12, tit. 16; Friedländer, S. G. 1.54; Walter, Gesch. des röm. Rechts, § 340, 2nd ed.)
[W.S]A title given under the later Roman Empire to various officials, especially to the freedman who acted as chamberlain of the imperial palace (Cod. Theod. vi. tit. 8).