praestolor

praestōlor, ātus (inf. paragog. praestolarier, Plaut. Ep. 2, 2, 33 (213); act. collat. form praestolaras, Liv. And. ap. Non. 475, 32: praestolabo, Turp. ap. ib. 475, 31; cf. Ap. Met. 5, 20, 22), 1, v. dep. n. and a. [1. praesto],

• to stand ready for, to wait for, expect a person or thing (syn.: opperior, exspecto): praestolari dicitur is, qui ante stando, ibi, quo venturum excipere vult, moratur, Paul. ex Fest. p. 223 Müll.; cf.: praestolari est praesto esse et apparere, Don. ad Ter. Eun. 975.
• • • • • α With dat.: qui tibi ad Forum Aurelium praestolarentur armati, Cic. Cat. 1, 9, 24: ut in Formiano tibi praestoler, id. Att. 2, 15, 3; 3, 20, 1.—
        • β With acc.: ego illum ante aedis praestolabor, Plaut. Most. 5, 1, 18 (1058); so, aliquem, id. Truc. 2, 3, 15 (336): quem praestolare, Parmeno? Ter. Eun. 975: adventum illius, Vulg. Judic. 9, 25: lucem, id. Job, 30, 26.—
        • γ Absol.: ego illam illic video praestolarier, Plaut. Ep. 2, 2, 33 (213): ad Clupeam praestolans, Caes. B. C. 2, 23.— *
        • δ With gen.: advenientium cohortium praestolari, Sisenn. ap. Non. 161, 32.

praestōlor, ātus sum, ārī (v. praestus, s. 1. praestō a. A.), bereitstehen, um jmd. od. etw. zu empfangen, auf jmd. od. etw. warten, harren, jmd. od. etw. erwarten, m. Dat., alci, Cic.: huic spei et exspectationi, quae nobis proponitur maxima, volui praestolari apud te in Epiro, Cic. – m. Acc., alqm, Ter.: huius adventum ad Clupeam, Caes. – adventum cohortium, *Sisenn. hist. 3. fr. 25 (bei Non. 161, 22, wo die Hdschrn. advenientium cohortium haben, aber Quicherat mit Junius Hadrianus adventum; wogegen M. Hertz advenientium cohortium praesentiam od. praesentiae vorschlägt). – absol. m. Ang. wo? im Abl., foribus, cubiculo, Apul. – reperti (sunt) equestris ordinis duo in publico cum dolone ac venatorio cultro praestolantes, Suet. – ➳ Parag. Infin. praestolarier, Plaut. Epid. 217.

See: praestolari

præstōlor, (13) ātus sum, ārī, intr. et tr., attendre : alicui Cic. Cat. 1, 24 ; Att. 2, 15, 3 ; 3, 20, 1 ; aliquem Pl. Epid. 217, attendre qqn, cf. Cas. 557 ; Most. 1148 ; Pœn. 1170 ; Truc. 303 ; Ter. Eun. 975 ; hujus adventum Cæs. C. 2, 23, 2, attendre son arrivée : [av. gén.] *Sisenna d. Non. 161, 32.

praestolor , aris, ari. d. (eum.)
等候。

Suggest a Translation
See an image

praestōlor ātus, ārī, dep.

• 1 STAR-, to stand ready for, wait for, expect: ad Clupeam, Cs.: tibi ad Forum Aurelium: quem praestolare?T.