praestringo
praestringo, to draw together, fasten up, bind fast, compress
- I Lit. (poet. and in post-Aug. prose): praestrictā fauce, Ov. Ib. 551: praestricta manus, Sen. Troad. 560: pollices vincire, nodoque praestringere, Tac. A. 12, 47: dracones circumplexu facili (elephantos) ambiunt, nexuque nodi praestringunt, Plin. 8, 11, 11, § 32: praestringere et strangulare, id. 17, 24, 37, § 234: vehementer praestringere aliquid, id. 10, 72, 92, § 192: umor praestrictus gelu, id. 17, 24, 37, § 217: ventus praestringit atque percellit radices arborum, i. e. comprimit, id. 18, 34, 77, § 334: panis datur ex vino ad discutienda, quae praestringi opus est, i. e. coërceri, sisti, id. 22, 25, 68, § 138.—
- II Transf.
- A To bind or wind about (poet.): alicujus tempora sertis, Stat. S. 5, 1, 112.—
- B To graze, touch: portam vomere, Cic. Phil. 2, 40, 102 (al. perstringere): Taifalorum terras praestringens, Amm.31, 3, 7: praestrictis palatii januis, i.e. passed without entering, id. 14, 7, 10.—
- 2 Trop. (post-class.): rerum novarum lugubri visu praestrictus, touched, struck, Amm.29, 6, 9; cf. id. 16, 10, 13.—Hence, esp., to touch in speaking, to mention: nomen, Amm.26, 1, 4; cf. id. 22, 15, 3.—With acc. and inf., Amm.21, 7, 2.—
- C To weaken, blunt, make dull.
- 1 In gen.: illi quorum lingua gladiorum aciem praestringit domi, i. e. by boasting, Plaut. Truc. 2, 6, 11 (492): acies ferri praestringitur, Plin. 7, 15, 13, § 64: nitorem eboris, to dim, id. ib.: vites, to deprive them of their eyes or buds, id. 17, 24, 37, § 227.—
- 2 Esp.: praestringere aciem oculorum or oculos, to blind (class.): aciem oculorum, Plaut. Mil. 1, 1, 4 (4); Lucil. ap. Non. 34, 32; Liv. 40, 58, 4; cf. oculos, Varr. ap. Non. 35, 5; Cic. Vatin. 10, 24; Sen. Ep. 110, 17: obtutum oculorum, Amm.17, 7, 2.—Trop.: vos aciem animorum nostrorum virtutis splendore praestringitis, Cic. Fin. 4, 14, 37; so, aciem animi, id. Phil. 12, 2, 3; Vell. 2, 118, 4: aciem mentis, Cic. Div. 1, 29, 61; cf.: oculos mentis, id. Sen. 12, 42: aciem ingenii, id. Div. in Caecil. 14, 46: mentes, Amm.30, 1, 15: praestigias, Caecil. ap. Cic. N. D. 3, 29, 73 (Com. Rel. p. 59 Rib.).
- 1. (poët.; postklass.) van voren dichtsnoeren, vastbinden [faucem laqueo; pollices nodo]; ➤ ~ et strangulare; praestricta manus;
- 2. (aan de voorkant) aanraken, beroeren [portam vomere; lecticam; metaf. nomen vermelden];
- 3. (metaf.) verblinden, verdonkeren, afstompen, verzwakken [oculos; ingenii aciem].
拉緊。簡言。畧提。— oculos vel aciem oculorum 大光而眩目。— aciem gladii 鈍刀刃。— aciem mentis 混明悟。Praestringitur eboris nitor 象牙色敗。
Suggest a Translation
See an image
- to draw together, fasten up, bind fast, compress: Syracosio (laqueo) praestrictā fauce, O.—Fig., of the sight, to make dull, blunt, dim, dazzle: oculos: fulguribus praestringentibus aciem oculorum, blinding, L.—Of the mind, to dazzle, confuse, overwhelm, baffle: aciem animorum nostrorum virtutis splendore: oculos mentis: praestigias.
-
…id non liberet quod non oporteret. impedit enim consilium voluptas, rationi inimica est, mentis ut ita dicam praestringit oculos, nec habet ullum cum virtute commercium. invitus feci ut fortissimi viri T. Flaminini fratrem L .…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…bonarum cogitationum epulis, eaque parte animi, quae voluptate alitur, nec inopia enecta nec satietate affluenti quorum utrumque praestringere aciem mentis solet, sive deest naturae quidpiam sive abundat atque affluit, illa etiam tertia parte animi, in…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…patres conscripti Antoni est acta causa ab amicis eius, non publica. quod videbam equidem sed quasi per caliginem praestrinxerat aciem animi D. Bruti salus. quod si in bello dari vicarii solerent, libenter me ut D .…
Cicero, Philippicae
-
…. mihi enim videtur periculum fore ne ille non modo verbis te obruat, sed gestu ipso ac motu corporis praestringat aciem ingeni tui, teque ab institutis tuis cogitationibusque abducat. atque huiusce rei iudicium iam continuo video futurum .…
Cicero, Divinatio in Q. Caecilium
-
…tenet, et quod eos, qui sapientes sunt, absolutos et perfectos putamus, aciem animorum nostrorum virtutis splendore praestringitis. in omni enim animante est summum aliquid atque optimum, ut in equis, in canibus, quibus tamen…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…coniunctiore etiam quam ab illa aetate postulandum fuit, delere voluisti ; L. Domitium, cuius dignitas et splendor praestringebat, credo, oculos Vatini, quem tu propter commune odium in bonos oderas, in posterum autem, propter…
Cicero, in Vatinium
-
…nec quid inde auferam nec quem dolum ad eum aut machinam commoliar scio quicquam ita omnes meos dolos fallacias praestrigias praestrinxit commoditas patris. quid ergo isti doli, quid machinae, quid fallaciae praestrigiaeque num sine ratione esse potuerunt o…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…et sustinuit re, fortuna, fide, hodieque sustinet nec amicum pendentem corruere patitur ; nec illius animi aciem praestringit splendor sui nominis, nec mentis quasi luminibus officit altitudo fortunae et gloriae. sint sane illa magna, quae…
Cicero, pro Rabirio Postumo
-
…enim esse indoles, sed flexibilis aetas multique ad depravanduin parati ; qui splendore falsi honoris obiecto aciem boni ingeni praestringi posse confidunt. itaque ad reliquos hic quoque labor mihi accessit ut omnis adhibeam machinas ad tenendum adulescentem ne famam…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…quoque tam supervacuae mihi visae sunt habentibus quam fuerunt spectantibus. Hoc itaque ipse mihi dico, quotiens tale aliquid praestrinxerit oculos meos, quotiens occurrit domus splendida, cohors culta servorum, lectica formonsis inposita calonibus Quid miraris Quid stupes…
Seneca, Ad Lucilium Epistulae Morales