praestitor
praestĭtor, ōris, m. [2. praesto],
- a giver (post-class.): praestitor et tributor, App. Trism. p. 92.
praestitor, ōris, m. (praesto, āre), der Geber, mundus tributor est et praestitor omnium, quae mortalibus videntur bona, Ps. Apul. Ascl. 27.
Domine, verus doctor et ~or, advocatus et judex
præstĭtŏr, ōris, m. (præsto), celui qui procure, qui donne : Ps. Apul. Ascl. 27.
Præstitor et tributor omnium.