praestitus
praestĭtus, a, um, Part., from 2. praesto.
de ~u eo anno ei aravit tantum
præstĭtus, a, um, v. præsto
➳.
Secundum præcepta canonum conari decrevi pro cœlesti Præstitu Ironiensem sedem restaurare.Vide alia notione in Præstaria.
praestitus
- P. of 2 praesto.