prodigalitas
prōdĭgālĭtas, ātis, f. [prodigus],
- wastefulness, prodigality (very rare): summa, Auct. Decl. ap. Cat. 9.
prōdigālitās, ātis, f. (*prodigalis, v. prodigus), die Verschwendung, Auct. decl. in Catil. 9. Boëth. Aristot. top. 6, 6: Ggstz. avaritia, Ps. Sen. rem. fort. 10, 6 (Sen. op. ed. Haase vol. 3. p. 452).
~as ‥ eroganda et non eroganda profundit
~as et avaritia vitia sunt, sibi contraria, fronte opposita
tempore ‥ sub eodem repatriavit Constantinopolitanus Baldewinus, clitellis refertis de Anglorum [liber ]alitate
de Anglorum ~ate
munificentia regis Offe, quam sinistra interpretatione ~atem appellabant
cuilibet facile est avariciam et prodegalitatem exercere, et difficilis est tenere largitatem
~atem
volo ‥ ~ati vestre frenum imponere, ne brevi tempore vestram substanciam dissipatis [sic ] multis temporibus acquisitam
iste Clemens vir insignis litterature fuit, sed ~atis profusissime
prōdĭgālĭtās, ātis, f. , prodigalité : Boet. Top. Arist. 6, 6.
Cum potius improba Prodigalitas conferentis et concedentisChron. Modoet. Bonincontri apud Murator. tom. 12. col. 1162 :(uni plures prioratus) et recipientis ambitiosa cupiditas in salutis æternæ perniciem accipiant velamentum.
Qui jam Brandelixium in republica ejus socium propter illius Prodigalitatem, qua in rebus alienis utebatur, de civitate expulerat.