prodige
prodige, lavishly, extravagantly
prōdĭgē, adv., v. prodigus fin.
prōdigē, Adv. (prodigus), verschwenderisch, non possunt non prodige vivere, Cic. Phil. 11, 13: spargere, Sen.: uti alqa re, Sen.
quidam etiam locuples mercator ~e et improvide vixit
quando Petrus de thesauro prodige fit insolens(
Scotlandum, virum probum et ~e eruditum, Augustiniana domus patrem suscepit accommodum
prōdĭgē (14) (prodigus), avec prodigalité, en prodigue : Cic. Phil. 11, 13.
prōdigē
adv.
- prodigus, lavishly, extravagantly: vivere.