prodigiator
prōdĭgĭātor, ōris, m. [prodigium],
- an interpreter of prodigies: prodigiatores haruspices, prodigiorum interpretes, Fest. p. 229 Müll.
prōdigiātor, ōris, m. (prodigium), der Wunderzeichendeuter, Fest. 229 (a), 29.
prōdĭgĭātŏr, ōris, m. , interprète des prodiges : Fest. 229.
Prodigiorum interpres. Gloss. Lat. Græc. :