prodigiosus
prodigiosus, unnatural, wonderful, marvellous, prodigious
prōdĭgĭōsus, a, um, adj. [prodigium],
- unnatural, strange, wonderful, marvellous, prodigious (poet. and in post-Aug. prose): atria Circes, Ov. M. 13, 968: cura Veneris, id. ib. 9, 727: mendacia, id. Am. 3, 6, 17: corpora, Quint. 1, 1, 2; cf. id. 2, 5, 11: astra, Stat. Th. 3, 523: ostentatio (virium), Plin. 7, 20, 19, § 83: fides, Juv. 13, 62: prodigiosum dictu! Tac. H. 3, 56: ora prodigiosa Tartarei canis, mart. 5, 36, 2.—Comp.: quo nihil prodigiosius passa est respublica, Trebell. XXX. Tyr. 31; Salv. Gub. Dei, 7, p. 281. —Adv.: prōdĭgĭōsē, in an unnatural, strange, or wonderful manner: lien cum jecinore locum aliquando permutat, sed prodigiose, Plin. 11, 37, 80, § 204; 30, 11, 29, § 95.
prōdigiōsus, a, um (prodigium), ungeheuerlich = unnatürlich, seltsam, abenteuerlich, Ov., Quint. u. Tac.: quo nihil prodigiosius passa est Romana res publica, Treb. Poll.
~a nature ludentis ‥ opera
numquid non ~um sapientie simulacrum de quo dictum est: ecce sapientior es tu Daniele
prodiga corporis est prodigiosa Venus
mulier quedam prophetissa sed et ~a ‥ loquebatur dormiens aliquid spirituale labiis compressis
nec ‥ ~um reor, quod tanto tempore nobis non apparuit, sed naturali sui cursus ordine
Centauros et Scyllas, Gorgonas et Harpyias, aliaque ~a
prōdĭgĭōsus, (14) a, um (prodigium), prodigieux, qui tient du prodige, merveilleux : Ov. M. 13, 968 || monstrueux : Quint. 1, 1, 2 || prodigieux, inouï : Juv. 13, 62 || -osior Treb. Tyr. 31, 7.
- 1. betrekking hebbend op wondertekens, voorspellend;
- 2. wonderbaarlijk, onnatuurlijk, raar [mendacia vatum].
prodigiosus , a, um. adj. (prodigium.)
表奇。神異者。Prodigiosa pretia 出等之各價。
Suggest a Translation
See an image
表奇。神異者。Prodigiosa pretia 出等之各價。
Suggest a Translation
See an image
prōdigiōsus
adj.
- prodigium, unnatural, wonderful, marvellous, prodigious: atria Circes, O.: cura Veneris, O.: fides, Iu.